Δεν ισχύουν οι άδειες ίδρυσης κολεγίων που ήδη χορηγήθηκαν


Μεταφέρουμε απο tvxs:

Δεν ισχύουν οι άδειες ίδρυσης κολεγίων που ήδη χορηγήθηκαν

Την παραίτησή του από την Επιτροπή Αξιολόγησης και Ελέγχου Κολεγίων υπέβαλε και ο εκπρόσωπος των ΤΕΙ σήμερα, ακολουθώντας την αντίστοιχη παραίτηση του εκπροσώπου των ΑΕΙ που πραγματοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου. Κατόπιν τούτων, οι καθηγητές υποστηρίζουν ότι όσες άδειες χορηγήθηκαν δεν ισχύουν και ζητούν από το υπουργείο Παιδείας να οριστεί καινούργια Επιτροπή.

Συγκεκριμένα, σε επιστολή προς τον υπουργό Παιδείας, οι καθηγητές επισημαίνουν ότι «Μετά την παραίτηση και του εκπροσώπου των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων, οι άδειες που χορηγήθηκαν, δεν ισχύουν για τους παρακάτω λόγους: Η Επιτροπή δεν είχε πλήρη σύνθεση, εφόσον δύο μέλη της είχαν παραιτηθεί και επομένως και οι αναπληρωτές τους. Σύμφωνα με το νόμο, οι αναπληρωτές αντικαθιστούν τους τακτικούς, όταν κωλύονται. Οι συνεδριάσεις της επιτροπής ήταν άτυπες, αφού δεν τηρούνταν πρακτικά».

Οι καθηγητές προσθέτουν: «Ζητάμε οι διαδικασίες να είναι αξιοκρατικές, διαφανείς και αντικειμενικές. Πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνεται στα κολέγια ουσιαστικός έλεγχος, που περιλαμβάνει τα προσόντα του εκπαιδευτικού προσωπικού, τις υποδομές και τον εξοπλισμό, το πρόγραμμα σπουδών, τα εκπαιδευτικά μέσα και τις παρεχόμενες υπηρεσίες στους εκπαιδευόμενους, καθώς επίσης και τα προσόντα των υποψηφίων σπουδαστών. Επιβάλλεται να οριστεί καινούργια επιτροπή για να μελετήσει τους φακέλους, που έχουν υποβληθεί για αξιολόγηση και μέχρι να γίνει αυτό να μην χορηγηθεί καμία άδεια λειτουργίας».

Τέλος, οι καθηγητές ζητούν από την κυβέρνηση «να εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ώστε να ισχύσει το άρθρο 16 του συντάγματος. Ο ορισμός του μέλους Εκπαιδευτικού Προσωπικού των ΤΕΙ και ο αναπληρωτής του στην εν λόγω επιτροπή να γίνεται μετά από κοινή πρόταση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εκπαιδευτικού Προσωπικού και της Συνόδου των Προέδρων των ΤΕΙ».

Advertisements

Πάνω από 25 άδειες σε ιδιωτικά κολέγια


Πάνω από 25 άδειες σε ιδιωτικά κολέγια

Δεκαπέντε κολέγια έχουν ελέγξει μέχρι στιγμής οι τριμελείς επιτροπές του υπουργείου Παιδείας, που είναι αρμόδιες να εκδώσουν τις σχετικές άδειες λειτουργίας.

Οι επιτροπές αυτές αποτελούνται από έναν μηχανικό, έναν δικηγόρο και έναν διοικητικό υπάλληλο, και κάνουν τώρα μόνο κτιριακούς ελέγχους.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τα κολέγια που έχουν ήδη ελεγχθεί οι επιτροπές εξετάζουν τις αίθουσες, τα εργαστήρια, ενώ το υπουργείο φέρεται αποφασισμένο να δώσει άδειες λειτουργίας ακόμη και υπό προϋποθέσεις. Δηλαδή, αν διαπιστωθεί ότι σε κάποιο κολέγιο οι ιδιοκτήτες δεν έχουν, για παράδειγμα, ράμπες για άτομα με αναπηρία, θα δώσει μεν την άδεια για τη λειτουργία αφού ο ιδιοκτήτης… δεσμευθεί ότι θα αποκαταστήσει σύντομα την έλλειψη.

Οι άδειες που θα δοθούν, τελικά, θα εγκριθούν από την εννεαμελή Επιτροπή Αξιολόγησης και Ελέγχου Κολεγίων που έχει ανασυγκροτήσει το υπουργείο Παιδείας, αλλά ήδη το έργο της έχει φαλκιδευθεί αφού ένα μέλος της, ο καθηγητής της Νομικής Αθηνών Θ. Φορτσάκης, αποχώρησε.

Οι έλεγχοι προχωρούν με ασυνήθιστα, για το Δημόσιο, γοργούς ρυθμούς και υπολογίζεται ότι μέσα στο Σεπτέμβριο τουλάχιστον 25 κολέγια που συνεργάζονται με ξένα πανεπιστήμια θα νομιμοποιηθούν.

Τη διαδικασία νομιμοποίησης επιχειρούν να μπλοκάρουν οι καθηγητές πανεπιστημίου. Την ερχόμενη εβδομάδα, αναμένεται να συγκληθεί η Εκτελεστική Γραμματεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας των καθηγητών (ΠΟΣΔΕΠ) και θεωρείται βέβαιον πως θα αποφασιστεί η προσφυγή στο Σ.τ.Ε., με στόχο να μπλοκάρουν ακόμη και τις εγγραφές νέων σπουδαστών. Συγχρόνως οι καθηγητές μελετούν το ενδεχόμενο να προσφύγουν δικαστικά και εναντίον των μητρικών πανεπιστημίων, τα οποία είναι συνδεδεμένα με τα κολέγια στην Ελλάδα (franchise).

Ενα από τα βασικά επιχειρήματα των καθηγητών είναι ότι δεν υπάρχει έλεγχος του ακαδημαϊκού έργου των κολεγίων, για το επίπεδο σπουδών, τα προγράμματα, το επίπεδο φοιτητών και τα προσόντα των καθηγητών.

Μ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

«Ο ανταγωνισμός βελτιώνει και τα δημόσια πανεπιστήμια»

Ενας πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών επικεφαλής ενός από τα μεγαλύτερα κολέγια της χώρας!

ΠΕΤΡΟΣ ΓΕΜΤΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΓΕΜΤΟΣ Πρόκειται για τον Πέτρο Γέμτο, καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας και Φιλοσοφίας και Ιστορίας των Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου υπήρξε και πρύτανης από το 1991 έως το 1997.

*Επίσης, υπήρξε γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας το 1989 και είναι κάτοχος διδακτορικών των σχολών Νομικής και Οικονομικής του Πανεπιστημίου Τίμπιγκεν της Γερμανίας.

* Προκάλεσε εντύπωση η είδηση ότι ύστερα από τόσα χρόνια θητείας στο δημόσιο πανεπιστήμιο αναλαμβάνετε την προεδρία του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου ενός ιδιωτικού κολεγίου. Γιατί;

– Το πανεπιστήμιο ήταν και είναι περιεχόμενο και σκοπός της ζωής μου, για μένα ο σημαντικότερος θεσμός της ελεύθερης δημοκρατικής κοινωνίας. Εκεί παράγεται μόρφωση και παιδεία, καλλιεργείται η ελεύθερη κριτική σκέψη. Το αγαθό που παράγεται είναι δημόσιο αγαθό. Δημόσια αγαθά, ωστόσο, διατίθενται, αλλά δεν παράγονται αναγκαία από το κράτος. Μπορεί να παραχθούν και από ιδιώτες. Το ερώτημα που ανακύπτει, λοιπόν, είναι όχι από ποιον, αλλά πώς μπορεί να διασφαλισθεί το άριστο μέγεθος αυτού του αγαθού. Πιστεύω ότι και εδώ τη λύση δίνουν ανταγωνιστικές αγορές που αναγκάζουν τους παραγωγούς να εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των καταναλωτών. Μονοπώλια (κρατικά ή ιδιωτικά) παρωθούν σε κατάχρηση δύναμης, που βλάπτει μακροχρόνια το κοινωνικό σύνολο. Πάντοτε πίστευα (έχω κάνει και σχετικές δημοσιεύσεις πολλά χρόνια πριν) ότι η παρουσία ιδιωτικών φορέων στο χώρο των πανεπιστημιακών υπηρεσιών θα δημιουργήσει κίνητρα παραγωγικής δουλειάς και στα δημόσια πανεπιστήμια και ότι θα αναγκάσει τους πολιτικούς μας να στηρίξουν, για να σώσουν την εξωτερική τους εικόνα, την αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων και να αυξήσουν τους οικονομικούς τους πόρους. Ως πρόεδρος του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου του Μητροπολιτικού Κολεγίου Αθηνών, λοιπόν, δεν θέλω μόνο να συμβάλω στην καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας, αλλά και να βοηθήσω στην προσπάθεια των συναδέλφων μου των δημοσίων πανεπιστημίων.

*Μπορούμε να θεωρούμε τα κολέγια πανεπιστήμια;

– Σύμφωνα με το Κοινοτικό Δίκαιο, κολέγια που συνεργάζονται με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια δίδουν πανεπιστημιακούς τίτλους με αναγνωρισμένα επαγγελματικά και ακαδημαϊκά δικαιώματα. Η ουσιαστική αξία των πτυχίων και η αποδοχή τους στις αγορές εργασίας εξαρτώνται από την ποιότητα του κάθε κολεγίου. Το ίδιο ισχύει εξάλλου και για δημόσια πανεπιστήμια. Για παράδειγμα, το Μητροπολιτικό Κολέγιο Αθηνών έχει διοίκηση με ταλέντο, μια εξαιρετική υλικοτεχνική υποδομή και ικανούς συνεργάτες, και θα μετεξελιχθεί γρήγορα σε ένα υψηλού επιπέδου τριτοβάθμιο ίδρυμα. Ηδη τα πτυχία του χορηγούνται από τρία γνωστά πανεπιστήμια της Μεγάλης Βρετανίας: Queen Margaret University, Roehampton και Gloucestershire University. Διαθέτει 4 μεγάλες σχολές: τη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων, τη Σχολή Νέων Τεχνολογιών, τη Σχολή Υγείας και Κοινωνικών Επιστημών με προγράμματα Φυσικοθεραπείας, Λογοθεραπείας, Ψυχολογίας, Μετάφρασης και Παιδαγωγικών, καθώς επίσης και Σχολή Επικοινωνίας, Κινηματογράφου και Παραστατικών Τεχνών. Οραμά μας είναι να δημιουργηθούν μια νομική και μια φιλοσοφική σχολή.

*Πολλοί, πάντως, υποστηρίζουν ότι έχουμε παράκαμψη του άρθρου 16 του Συντάγματος.

– Το άρθρο 16 του Συντάγματος είναι μια ρύθμιση που έχει ξεπεραστεί από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Το σημαντικό του στοιχείο είναι ο τονισμός της πλήρους αυτοδιοίκησης των ιδρυμάτων και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με μορφές δημόσιου όσο και ιδιωτικού δικαίου.

*Πώς αξιολογείτε τις προϋποθέσεις του υπουργείου Παιδείας;

– Οι τυπικές προϋποθέσεις αλλού είναι αυστηρές, αλλού είναι υπερβολικά χαλαρές. Το ελάχιστο του εμβαδού των κτιρίων (300 τ.μ.), για παράδειγμα, είναι πολύ λίγο για να καλύψει ανάγκες σε αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκες, εργαστήρια, χώρους αναψυχής κ.λπ. Εμείς λειτουργούμε σε ιδιόκτητο campus 7 στρεμμάτων στον Παράδεισο Αμαρουσίου. Πιστεύω, πάντως, ότι ο έλεγχος νομιμότητας για όλα τα αυτοδιοικούμενα δημόσια και ιδιωτικά πανεπιστήμια πρέπει να γίνεται από ανεξάρτητες αρχές.

*Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι τα κολέγια θα «υποδεχθούν» κυρίως εκείνους που δεν κατάφεραν να «πιάσουν» τη βάση του «10»…

– Στο Μητροπολιτικό Κολέγιο Αθηνών απευθυνόμαστε σε συνειδητοποιημένους φοιτητές που θέλουν γνώση του αντικειμένου τους ώστε να είναι χρήσιμοι στην αγορά εργασίας. Συνεπώς, το «δέκα» δεν μας αφορά. Αλλωστε, έχουμε τις δικές μας προϋποθέσεις εισαγωγής (υψηλή βαθμολογία, επαρκή γνώση αγγλικής γλώσσας), ώστε να πληρούμε τα υψηλά «standards» που θέτουν τα συνεργαζόμενα πανεπιστήμια. Θα καλύψουμε κενά του δημόσιου συστήματος, που συχνά οδηγεί υποψηφίους να σπουδάσουν επιστήμες που δεν τους ενδιαφέρουν ή τους δίνουν πτυχία χωρίς αντίκρισμα. Και ελπίζουμε σε γόνιμη συνεργασία με τα δημόσια ΑΕΙ, τόσο σε επίπεδο διδασκαλίας όσο και σε επίπεδο έρευνας.

«Θα έχουμε πολύ θερμό φθινόπωρο»

Η κατάσταση που διαμορφώνεται πλέον στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι εκρηκτική.

Από τη μία πλευρά, τα τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα διαμαρτύρονται και απειλούν με αναστολή της λειτουργίας επειδή η πολιτεία δεν τους χορηγεί όσα δικαιώματα θα ήθελαν, ενώ τα μισά τμήματά τους , κυρίως στην περιφέρεια, απειλούνται με κλείσιμο. Από την άλλη πλευρά, τα πανεπιστήμια δικαίως διαμαρτύρονται επειδή, διά νόμου, πιέζονται προς τα κάτω. Συγχρόνως δεν επιλύονται χρονίζοντα προβλήματά τους.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αποφασίζεται να «ξεπαγώσει» το θέμα των κολεγίων.

Τώρα τα κολέγια επαπειλείται ότι θα εξομοιωθούν, διά νόμου, προς τα πάνω, δηλαδή προς τα δημόσια ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Χωρίς, όμως, προηγουμένως να διασφαλίζεται το επίπεδο σπουδών, το επίπεδο των εισαγομένων, τα προσόντα του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Ολα αυτά θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε από το φθινόπωρο, αφού το υπουργείο Παιδείας «κατάφερε» να έχει απέναντί του όλες τις βαθμίδες. Το θερμό φθινόπωρο είναι μπροστά μας και ο Θεός να βάλει το χέρι του.

* Ο Κ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ είναι πρύτανης του ΕΜΠ.

Τα νέα κατασταλτικά μέτρα της ΕΛ.ΑΣ.


Η δίκη για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και η επέτειος για τον χαμό του έχουν σημάνει συναγερμό στην Αστυνομία

Καουτσούκ, taser και αύρες κατά διαδηλωτών

Πυρετός προετοιμασίας στην ΕΛ.ΑΣ. για ιδιαίτερα θερμό φθινόπωρο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΡΑΔΕΛΗΣ svradelis@dolnet. gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 29 Αυγούστου 2009 στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Σε προετοιμασία για την αντιμετώπιση ενός ιδιαίτερα θερμού φθινοπώρου έχει αποδυθεί η Ελληνική Αστυνομία. Η δίκη των ειδικών φρουρών που κατηγορούνται για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, η οποία έχει προγραμματιστεί για τα μέσα Οκτωβρίου, αλλά και η συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία έχει σημάνει από τώρα συναγερμό στην ΕΛ.ΑΣ. που προσπαθεί να μην πιαστεί απροετοίμαστη.

Σε συνδυασμό με τον φόβο ενός νέου τρομοκρατικού χτυπήματος, το οποίο σύμφωνα με την εκτίμηση της Αντιτρομοκρατικής είναι πιθανό να έχει αφορμή τη θλιβερή επέτειο της δολοφονίας, ανώτεροι αξιωματικοί έχουν πραγματοποιήσει σειρά συσκέψεων, οι οποίες θα εντείνονται όσο περνάει ο καιρός. Για επερχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα άλλωστε προειδοποίησε και σε πρόσφατη έκθεσή της και η Εuropol, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τη θερμοκρασία στην Κατεχάκη.

Στο πλαίσιο πάντως αυτό έχει ήδη αποφασιστεί η αγορά νέων όπλων στην ΕΛ.ΑΣ., στα οποία περιλαμβάνονται χειροβομβίδες, καουτσούκ, taser – όπλα ηλεκτρικής εκκένωσης και αύρες με κανονάκια νερού.

Ομάδα Δ στις γειτονιές. Η μέχρι τώρα παρουσία της ομάδας Δ στην Αθήνα δεν έχει δικαιολογήσει σε καμία περίπτωση τους υψηλούς τόνους αισιοδοξίας που είχαν καλλιεργηθεί από το υπουργείο Εσωτερικών με τη σύστασή τους. Εγκλήματα που αποκαλούνται «της καθημερινότητας»- όπως ληστείες και κλοπές- δεν καταπολεμήθηκαν από την παρουσία της ομάδας Δ στους δρόμους. Αντίθετα, όπως έδειξαν τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. αυξήθηκε κατά πολύ και μάλιστα σε περιοχές που δρα η ομάδα Δ. Παρ΄ όλα αυτά ο αρχικός αριθμός των 30 ομάδων αυξήθηκε και δημιουργήθηκαν και νέες ομάδες σε περιοχές εκτός του κέντρου της πρωτεύουσας. Το φθινόπωρο θα προστεθούν και επιπλέον άτομα στην αστυνομική δύναμη και θα δημιουργηθούν ή θα ενισχυθούν ομάδες σε Καισαριανή, Ζωγράφου, Μενίδι, Παπάγου, Πεύκη, Κυψέλη, Αμπελόκηπους, Μαρούσι, Νίκαια, Κορυδαλλό, Πειραιά.

Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη διαγωνισμός για την προμήθεια μοτοσυκλετών που θα μπορούν να μεταφέρουν άνετα 2 αστυνομικούς.

Σούπερ κοριός Αντιτρομοκρατικής. Μέχρι τον Οκτώβριο θα βρίσκεται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα και ο σούπερ κοριός της Αντιτρομοκρατικής. Πρόκειται για το ίδιο μοντέλο υπερκοριού όπως αυτό που αγόρασε και χρησιμοποιεί η ΕΥΠ. Το γερμανικής κατασκευής μηχάνη μα της Αντιτρομοκρατικής θα έχει σε πρώτη φάση τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης 800 ατόμων. Οι τεχνικές του προδιαγραφές τού δίνουν τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης σταθερού και κινητού τηλεφώνου, φαξ, e-mail, και sms. Από το υπουργείο Εσωτερικών αναζητείται φόρμουλα συνεργασίας μεταξύ ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατικής ώστε να μην παρακολουθούνται τα ίδια άτομα, ενώ έχει κατατεθεί η πρόταση για επέκταση των τεχνικών δυνατοτήτων του κοριού για την ταυτόχρονη παρακολούθηση 3.000 ατόμων. Το λογισμικό που απαιτείται για την αναβάθμιση κοστίζει 4 εκατ. ευρώ.

Με διασπώμενες χειροβομβίδες. Με χειροβομβίδες που θα εκτινάσσουν διασπώμενα κομμάτια από καουτσούκ, θα εφοδιαστούν οι αστυνομικοί, πέραν του υπόλοιπου εξοπλισμού με τις χειροβομβίδες κρότου- λάμψης που ήδη διαθέτουν. Ανώτεροι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. παραδέχονται πως το νέο αυτό όπλο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο αν οι χειροβομβίδες χρησιμοποιηθούν εναντίον πλήθους. Ωστόσο διευκρινίζουν πως ο σχεδιασμός είναι να χρησιμοποιούνται από αστυνομικούς που φυλάσσουν κτίρια, στόχους και αστυνομικά τμήματα που συχνά γίνονται στόχος επιθέσεων από αντιεξουσιαστές. «Ως όπλο θεωρείται πολύ πιο αποτελεσματικό από την κρότου- λάμψης διότι μπορεί να προκαλέσει μικρό τραυματισμό αυτού που επιτίθεται και να τον ακινητοποιήσει για λίγο», λέει στα «ΝΕΑ» αξιωματικός της κρατικής ασφάλειας.

Τα taser, όπλα που ακινητοποιούν μέσω ηλεκτρικής εκκένωσης, θα αποτελέσουν ένα ακόμη εφόδιο των αστυνομικών δυνάμεων. Ήδη μικρός αριθμός τους έχει μοιραστεί στα ΕΚΑΜ και έχουν γίνει συλλήψεις με τη βοήθειά τους. Σε ΗΠΑ και Καναδά που χρησιμοποιούνται ευρέως τα taser έχουν ενοχοποιηθεί για τον θάνατο ατόμων, ενώ προβληματισμός έχει διατυπωθεί για τη χρήση τους και από δυτικοευρωπαϊκές αστυνομίες.

Προτάσεις για ποδήλατα. Επισήμως κανένας από το υπουργείο Εσωτερικών ή το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. αναλαμβάνει την πατρότητα της ιδέας να χρησιμοποιηθούν ποδήλατα για την πάταξη του εγκλήματος. Η αρχή έγινε στη Θεσσαλονίκη με την κυκλοφορία των πρώτων 10 δικυκλιστών αστυνομικών. Στην Αθήνα υπάρχει η πρόταση να χρησιμοποιηθούν ομάδες ποδηλατών αστυνομικών στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου μέχρι το Μοναστηράκι, στο Ζάππειο και το Πεδίον του Άρεως.

Κάμερες οπωσδήποτε. Οι στρατηγοί της ΕΛ.ΑΣ. έχουν ζητήσει επιτακτικά την επιτάχυνση των διαδικασιών για το ξεμπλοκάρισμα της χρήσης των καμερών. Στις προτάσεις τους περιλαμβάνεται, εκτός από τη χρήση των ήδη υπαρχόντων καμερών στο κέντρο της Αθήνας, να τοποθετηθούν επιπλέον κάμερες σε κομβικά, όπως υποστηρίζουν, σημεία. Ως τέτοια έχουν οριστεί οι οδοί Σόλωνος, Χαριλάου Τρικούπη, Ιπποκράτους, Ακαδημίας, Εμμ. Μπενάκη, Ασκληπιού, Ομήρου, Αμερικής, Μασσαλίας, από τα οποία η ΕΛ.ΑΣ. θέλει να ελέγχει κινήσεις από τα Εξάρχεια.

Υπάρχουν φόβοι και για τρομοκρατικό χτύπημα

Ετοιμάζουν διαγωνισμό για σκυλιά και εκπαιδευτές

Η Ελληνική Αστυνομία έχει ήδη απευθυνθεί στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, προκειμένου να της δοθούν εκπαιδευτές και σκύλοι. Η Αστυνομία, που επείγεται για την απόκτηση των τετράποδων, απευθύνθηκε στην Αεροπορία η οποία τους χρησιμοποιεί για τη φύλαξη των αεροδρομίων και οι εκπαιδευτές της έχουν την εμπειρία που χρειάζεται η ΕΛ.ΑΣ.

Επισήμως, η Αστυνομία αναζητά σκύλους που θα χρησιμοποιούνται σε πεζές περιπολίες και θα έχουν την εκπαίδευση να σταματούν κακοποιούς. Ετοιμάζεται διαγωνισμός και για επιπλέον εκπαιδευτές και, αναλόγως με τον αριθμό των κουταβιών και των σκύλων που θα μπορεί να διαθέσει η Αεροπορία, θα υπάρξει και διαγωνισμός για την προμήθεια σκύλων από το εξωτερικό. Στο τραπέζι πάντως έχουν πέσει προτάσεις από ανώτερους αξιωματικούς να οι σκύλοι χρησιμοποιούνται και ως αποτρεπτικό μέσο για διαδηλώσεις, κάτι που σε αρχική φάση απορρίπτει το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ.
Έρχονται σύντομα οι αύρες με το κανονάκι νερού

Αύρες. Πρόκειται για οχήματα τα οποία διαθέτουν δεξαμενή με νερό και κανονάκι εκτόξευσής του. Χρησιμοποιούνται από πολλές αστυνομίες για τη διάλυση μεγάλων διαδηλώσεων και θεωρούνται ιδιαίτερα αποτελεσματικά «όπλα». Η Ελληνική Αστυνομία διέθετε στο παρελθόν αύρες, οι οποίες όμως από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 είχαν χαρακτηριστεί ως δυσκίνητα οχήματα και αποσύρθηκαν.

Προβλέπεται η άμεση παράδοση δύο τέτοιων οχημάτων στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών έχει εκδηλώσει την πρόθεση να προμηθευτεί συνολικά 8 οχήματα, τα οποία θα δοθούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Όπως υποστηρίζουν στα «ΝΕΑ» ανώτεροι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., «τα οχήματα που θα έρθουν θα είναι σχετικά μικρά και θα έχουν κυρίως σκοπό το σβήσιμο πύρινων φραγμάτων από κάδους, λάστιχα ή Ι.Χ. που δημιουργούν διαδηλωτές».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ Θοδωρή Ηλιόπουλο


Έντυπη Έκδοση
Εψιλον, Σάββατο 15 Αυγούστου 2009

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ

Θοδωρής Ηλιόπουλος

«ΠΗΡΑ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΔΕΚΕΜΒΡΗ», ΚΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr)

Οκτώ μήνες προφυλακισμένος για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, τον τελευταίο και σε απεργία πείνας. Η αναμενόμενη αποφυλάκιση τον Ιούλιο δεν ήρθε, το θέατρο παραλόγου των κατηγοριών συνεχίστηκε και ο Θοδωρής παραμένει έγκλειστος. Αλλά αγωνιστής. Αυτή τη φορά «όπλο» του, το ίδιο του το σώμα. Μας μίλησε τηλεφωνικά από τις φυλακές Κορυδαλλού. Εκεί απ’ όπου βλέπει το εκδικητικό πρόσωπο του κράτους, την Ελλάδα της βίας και της καταστολής, αλλά και μια άλλη Ελλάδα της ανήσυχης νεολαίας, της αλληλεγγύης, της πίστης σε ιδανικά. Επιμένοντας στην αθωότητά του και στα πιστεύω του. Πληρώνοντας ακριβά και για τα δυο.

Ακούω τη φωνή του με διακοπές από μεγάφωνα που ουρλιάζουν διαταγές και παραγγέλματα στους φυλακισμένους του Κορυδαλλού. Είναι εξαιρετικά ευγενής, χαμηλών τόνων, δυνατός μέσα στην αδυναμία του. Εύθραυστος πια, αλλά αποφασισμένος, στην καρδιά του Αυγούστου που δεν υπάρχουν ειδήσεις, δίνει τη μάχη για την ελευθερία του με το μοναδικό όπλο που του έχει απομείνει: το ίδιο του το σώμα. Για πάνω από ένα μήνα, ο μοναδικός τώρα πια φυλακισμένος του Δεκέμβρη, είναι σε απεργία πείνας. Παρόλο που έχει χάσει 12 κιλά, η πίεσή του έχει πέσει και παθαίνει υπογλυκαιμικά σοκ και παρόλο που οι γιατροί επιμένουν πως τώρα πια μπορεί να πάθει μη αναστρέψιμες βλάβες σε ζωτικά όργανά του, η διεύθυνση των φυλακών αρνείται να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο. Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος δηλώνει αθώος. Ενας όμηρος.

Το κράτος σε διώκει για ποινικά αδικήματα, κακουργήματα και πλημμελήματα, και σε θεωρεί τόσο επικίνδυνο που δεν σε αποφυλακίζει με περιοριστικούς όρους. Πώς νιώθεις γι’ αυτό;

«Από τις 18 Δεκεμβρίου βρέθηκα πρωταγωνιστής στο θέατρο του παραλόγου. Με συνέλαβαν στο σωρό, καθώς περπατούσα στην Ακαδημίας με τους φίλους μου. Πέντε διμοιρίες των ΜΑΤ κύκλωσαν καμιά 10αριά ανθρώπους. Αρχισα να τρέχω και δυο από αυτούς με πρόλαβαν, με πέταξαν κάτω κι άρχισαν να με κλωτσάνε στο κεφάλι ουρλιάζοντας «τώρα θα δεις τι θα πάθεις». Δεν είχα ιδέα τι θα μπορούσα να πάθω. Τελικά, αυτό που έπαθα είναι πως βρέθηκα κατηγορούμενος για τρία κακουργήματα. Σύμφωνα με την ανακρίτρια, ήμουν τη στιγμή της σύλληψής μου έξω από τη Νομική και πέταγα μολότοφ. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει γι’ αυτό είναι των δυο ΜΑΤατζήδων που με συνέλαβαν. Οταν δε η ανακρίτρια τους ρώτησε αν θα με αναγνώριζαν στο δρόμο κι εκείνοι απάντησαν θετικά, η ανακρίτρια σήκωσε το δάχτυλο, με έδειξε και τους είπε «αυτός είναι;». Με έδωσε δηλαδή η ίδια. Φυσικά και οι ΜΑΤατζήδες… με αναγνώρισαν. Από τότε δεν με αποφυλακίζουν γιατί στην πραγματικότητα με χρειάζονται ως όμηρο. Από τους συλληφθέντες λίγοι είναι αυτοί που πήραν θέση για το Δεκέμβρη. Δεν λέω ότι ήταν υποχρεωμένοι. Εγώ πήρα θέση κι αντιμετωπίζω τα αντίποινα του κράτους».

Πώς έζησες τα γεγονότα του Δεκέμβρη;

«Ο πατέρας μου είναι στα τελευταία του κι έχει αλτσχάιμερ κι η μάνα μου είναι 83 χρόνων και δεν μπορεί να τον φροντίσει. Για αυτό μπόρεσα να κατέβω στους δρόμους δυστυχώς μόνο δυο φορές. Ηταν μια πολύ καλή ευκαιρία να συζητήσεις και να προβληματιστείς, να προτείνεις λύσεις, να ανταλλάξεις ιδέες. Κάποιοι, άδηλων συμφερόντων, διαβάζουν τα γεγονότα σαν τις κλαίουσες ιτιές, κλαυθμηρίζουν για τον όλεθρο και την καταστροφή. Ομως ο Δεκέμβρης γέννησε ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και, κυρίως, ξεκόλλησε τα παιδιά από τα playstations και τα internet cafe. Είναι αφελές κι άδικο να λες πως τα παιδιά βγήκαν στο δρόμο μόνο για να εκτονώσουν την οργή τους. Τα ιδανικά και τα όνειρά τους διεκδίκησαν».

Ποια ήταν η αντίληψή σου για το κράτος πριν και ποια είναι τώρα;

«Αν σου πω, θα με κλείσουν ισόβια… Αστειεύομαι. Δεν θέλω να βάζω ταμπέλες στον εαυτό μου τύπου αναρχικός ή αντιεξουσιαστής. Είμαι οραματιστής της άμεσης δημοκρατίας, του συν-αποφασίζειν και συν-πράττειν. Κατά την εφηβεία μου, είχα γοητευτεί με τη φιλοσοφία του αναρχισμού από τον Ζήνωνα και τους κυνικούς φιλόσοφους μέχρι τον Ενρίκο Μαλατέστα. Ακόμη και σήμερα, παραμένω γοητευμένος. Αγωνίζομαι για έναν διαφορετικό κόσμο. Οχι με μολότοφ και πέτρες, αλλά με ιδέες και κείμενα. Δεν είμαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος στον οποίο το κράτος δείχνει το εκδικητικό του πρόσωπο. Αυτό που τους ενοχλεί, αυτό που καταστέλλουν δεν είναι η δράση μου, αλλά η στάση μου και η άποψή μου. Μου φόρτωσαν ένα κατασκευασμένο κατηγορητήριο, αγνόησαν τις αποδείξεις που προσκόμισα για την αθωότητά μου. Το θέμα για το κράτος είναι ότι επιμένω να σκέφτομαι. Και να σκέφτομαι διαφορετικά. Υπό αυτή την έννοια, αύριο το πρωί μπορείς να βρεθείς στη θέση μου, εσύ κι ο οποισδήποτε».

Φοβάσαι τώρα πια τη χώρα που τη λένε Ελλάδα;

«Οχι. Είναι τρομακτικό να περπατάς στην Ακαδημίας και μετά να βρίσκεσαι σε ένα κελί για μήνες, αλλά έχω τόσο μεγάλη επιθυμία να ζήσω που δεν φοβάμαι. Κι επίσης, εκτός από την Ελλάδα της βίας και της καταστολής, βλέπω και μια άλλη Ελλάδα της ανήσυχης νεολαίας, της αλληλεγγύης, της πίστης σε ιδανικά».

Γιατί επέλεξες την απεργία πείνας;

«Οταν κάποιος ξεκινάει απεργία πείνας, κανονικά πρέπει να τον εξετάσει οδοντίατρος -τα δόντια παθαίνουν πρώτα ζημιά- και ψυχίατρος για να αποδειχθεί ότι δεν είναι αυτοκαταστροφικός. Παρόλο που αυτό δεν έγινε στην περίπτωσή μου, θέλω να σας διαβεβαιώσω πως δεν είμαι αυτοκτονικός, δεν θέλω καθόλου να πεθάνω. Ούτε θέλω να πάθω κάποια ανήκεστο βλάβη που θα με αφήσει ανάπηρο για όλη μου τη ζωή. Βεβαίως, όπως μου εξήγησε η γιατρός που με παρακολουθεί, μετά την 30ή ημέρα απεργίας, αρχίζουν τα πολύ σοβαρά προβλήματα, μπορεί να εκπέσουν ζωτικά σου όργανα. Ομως πραγματικά δεν μου έχει μείνει άλλος τρόπος. Το σώμα μου είναι το ύστατο όπλο».

Η απεργία πείνας φλερτάρει με το θάνατο;

«Κάθε τι φλερτάρει με το θάνατο. Αν είσαι μετανάστης, μια επίσκεψη στην παιδική χαρά του Αγίου Παντελεήμονα μπορεί αυτομάτως να σημάνει και το θάνατό σου. Ή αν είσαι εργάτης σε κάποιο εργοστάσιο. Ή αν είσαι ποδηλάτης στους δρόμους της Αθήνας. Η απεργία πείνας σε φέρνει μερικά βήματα πριν το θάνατο, αλλά και πιο κοντά στην ελευθερία. Ως ξένος που είμαι στον κόσμο των αφεντικών, ως εργάτης, ως ποδηλάτης δεν φοβήθηκα το θάνατο. Ως απεργός πείνας ζω με την ελπίδα της απελευθέρωσης κι όχι με το φόβο του θανάτου».

Είσαι ερωτευμένος, ετοιμαζόσουν για την απελευθέρωσή σου τον Ιούλιο κι ένα κοινό σπίτι με την αγαπημένη σου. Τι λέτε τώρα;

«Μιλάμε καθημερινά ατελείωτες ώρες, μου γράφει και της γράφω, σχεδιάζουμε τη ζωή μας μετά.. Είμαστε πολύ δεμένοι οι δυό μας, τα αντιμετωπίζουμε σαν ομάδα. Η φυλακή ορίζει την ελευθερία του σώματος, όχι της ψυχής σου.. Κάθε φορά που κλείνουμε το τηλέφωνο, εκείνη μου λέει venceremos. Είμαστε νέοι, ερωτευμένοι κι έχουμε τόσα όμορφα πράγματα να ζήσουμε μαζί. Και θα νικήσουμε».

Τι όνειρα βλέπεις;

«Στην αρχή έβλεπα εφιάλτες. Με καθημερινό αγώνα, κατάφερα όχι μόνο να αποβάλω οτιδήποτε θα μπορούσε να με τσακίσει, αλλά να βλέπω όνειρα με δύναμη και χαρά. Εχω επιλέξει να ζήσω δημιουργικά αυτό το επεισόδιο της ζωής μου».

Τι έμαθες στη φυλακή;

«Κάθε φυλακή είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Βλέπεις από καταδικασμένους για οικονομικά εγκλήματα που κι εδώ τους ενδιαφέρει να κάνουν μπίζνες, μέχρι παιδεραστές. Αλλά βλέπεις και πολλούς αθώους, ανθρώπους που δεν είχαν χρήματα για έναν καλό δικηγόρο ή για να πληρώσουν την εγγύηση. Πριν μπω μέσα ήμουν απόλυτος, πίστευα πως… οι κακοί είναι στη φυλακή. Εδώ όμως αναγκάζεσαι να καταλάβεις πως το κακό είναι σχετικό, να παραδεχθείς πως δυνητικά φονιάς θα μπορούσε να είναι ο καθένας σε μια δοσμένη συγκυρία.
»Υπάρχουν τα πάντα μέσα μας. Στη φυλακή μαθαίνεις καινούριους κώδικες και, κυρίως, να μην εμπιστεύεσαι κανέναν. Και μερικούς τρόπους οι οποίοι σου διευκολύνουν τη ζωή. Εδώ ζεις με τα ελάχιστα. Αυτά που έξω θεωρούμε σκουπίδα, μέσα είναι χρήσιμα. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι για να καλύψεις τα ράφια με κουρτίνα, χρησιμοποιείς αντί για κόλλα καμμένες μπατονέτες;»

Οι συγκρατούμενοί σου πώς σε αντιμετωπίζουν;

«Ανέκαθεν υπήρχε σεβασμός για τους πολιτικούς κρατούμενους από τους ποινικούς, αν και δεν θέλω να κάνω διαχωρισμό. Ολοι είμαστε έγκλειστοι κι έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε τα ίδια προβλήματα. Κι εμείς, αν και πολιτικοί, αντιμετωπίζουμε το ποινικό δίκαιο. Οι συγκρατούμενοί μου μού συμπαρίστανται.
»Ο Νίκος Τσουβαλάκης άρχισε κι αυτός απεργία πείνας την ίδια μέρα με εμένα σε ένδειξη αλληλεγγύης. Αλλοι κρατούμενοι κάνουν αποχή συσσιτίου. Οι περισσότεροι με στηρίζουν με απλές καθημερινές πράξεις: με επισκέπτονται στο κελί, μου δανείζουν βιβλία, μου παραχωρούν τη σειρά τους στο τηλέφωνο».

Πώς είναι το κελί σου;

«Είσαι 18 ώρες το 24ωρο κλεισμένος μέσα σε ένα χώρο το πολύ 8 τετραγωνικά μέτρα μαζί με άλλους τρεις. Η θέρμανση δεν επαρκεί. Κατσαρίδες και αρουραίοι κάνουν συχνά την εμφάνισή τους. Οι τουαλέτες βρίσκονται σε ένα υπόγειο με σπασμένα τζάμια και κρύο νερό».

Οι κρατούμενοι λένε πως ο μεγαλύτερος αντίπαλος είναι ο χρόνος. Πώς περνάς τις μέρες σου;

«Υπάρχει η θεωρία πως όσο πιο πολύ κοιμάσαι, τόσο πιο γρήγορα φυλακή βγάζεις. Εγώ υποστηρίζω ότι όσο πιο πολύ κοιμάσαι, τόσο λιγότερο ζεις. Τώρα πια που δεν μπορώ να περπατήσω, διαβάζω στο κελί, γράφω, ζωγραφίζω, ακούω μουσική, φτιάχνω χειροποίητες κατασκευές από φθηνά υλικά».

Τι σε εμπνέει;

«Οι διάδρομοι, τα κάγκελα και τα συρματοπλέγματα. Ολα αυτά μ’ έβαλαν στη διαδικασία να δημιουργήσω μια άλλη πραγματικότητα από λέξεις και ζωγραφιές».

Τι θα έλεγες αν είχες μπροστά σου τον υπουργό Δικαιοσύνης;

«Ενα ποίημα του Τίτου Πατρίκιου: «Ξεριζώνω τις λέξεις μία μία απ’ το λαρύγγι μου/ αν στάζουν αίμα/ τύλιξτες στο μαντήλι σου/ τύλιξτες με μπαμπάκι/ ή πάλι πιάσε τις με τη λαβίδα και πες: ‘έτσι τα λέει, για εντύπωση’/ Κάνε επιτέλους ό,τι θες / Ομως δεν φτάνει πια η σιωπή / Δεν φτάνουν πια τα λόγια / Ξεριζώνω μία μία σκέτες λέξεις / και σου τις στέλνω»».

Πώς ονειρεύεσαι τη ζωή σου μετά τη φυλακή;

«Απλή ως προς το ζην, πολύπλοκη ως προς τη σκέψη, και θέλω να κάνουμε ένα πιτσιρίκι που δεν θα μ’ αφήνει σε ησυχία!»

Επειτα από όλη αυτή την ταλαιπωρία, θα ξαναβγείς στους δρόμους;

«Φυσικά. Με τη μόνη διαφορά ότι θα είμαι πανέτοιμος να αντιμετωπίσω το στημένο κατηγορητήριο. Αλλωστε, πάντα έβγαινα στο δρόμο με μοναδική κουκούλα το πρόσωπό μου».

96,9 δισ. ευρώ για όπλα 300 εκατ. για πυροπροστασία!


Με μόλις 300 εκατομμύρια ευρώ προσπάθησαν να θωρακίσουν τη χώρα απέναντι στις πυρκαγιές οι κυβερνήσεις την τελευταία δεκαετία. Ξόδευαν, όμως, 96,9 δισεκατομμύρια ευρώ σε όπλα, άρματα, αεροπλάνα, πλοία και κάθε είδους οπλικό σύστημα.

Μπορεί, όπως έλεγαν χθες στρατιωτικοί κύκλοι, να γλιτώσαμε τον… πόλεμο, αλλά εισπράξαμε ένα από τα αποτελέσματά του: την καμένη γη. Οσο για το πραγματικό κόστος των πυρκαγιών, όπως έλεγαν οι ίδιες πηγές, είναι μικρότερο από μια σύντομη στρατιωτική κρίση, όπως αυτή στα Ιμια, και δεν απέχει πολύ από τους υπολογισμούς του κόστους μιας μέσης κλιμακούμενης κρίσης δεκαπέντε ημερών.
Η «εθνική ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα» μπορεί να είναι ταυτόσημες έννοιες για τις Ενοπλες Δυνάμεις, όχι όμως και για τις κυβερνήσεις, που εδώ και χρόνια αρνούνται να δουν ότι η μάχη για την εδαφική ακεραιότητα έχει χαθεί και είναι στο έλεος των πυρκαγιών από όπου και αν προέρχονται αυτές.
Χθες, όπως έχουμε παρακολουθήσει και άλλες φορές, ένα από τα πυροσβεστικά μας αεροσκάφη χάλασε την ώρα της υδροληψίας. Σημαντική απώλεια, όπως έλεγαν οι αρμόδιοι της αεροπορίας, διότι όταν έχεις μόνον 21 αεροσκάφη ακόμη και το ένα μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Από το 1974 μέχρι και σήμερα έχουν γίνει μόνο τέσσερις προμήθειες πυροσβεστικών αεροσκαφών. Είκοσι τέσσερα συνολικά αεροσκάφη αγοράστηκαν έναντι περισσοτέρων των 1.500 αρμάτων, 500 και πλέον μαχητικών αεροσκαφών, αντιστοίχου αριθμού ελικοπτέρων, δεκάδων πλοίων, εκατοντάδων χιλιάδων όπλων και πυρομαχικών, για να μην αναφερθούμε και στα πολιτικά οχήματα για τη μεταφορά των ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών και φυσικά της πολιτικής ηγεσίας.
Η πρώτη προμήθεια πυροσβεστικών αεροσκαφών τύπου CL-215 έγινε στο διάστημα του 1974-1979 και ήταν 6 αεροσκάφη. Περίπου δέκα χρόνια μετά, το διάστημα 1986-1990, ακολούθησε η προμήθεια άλλων τεσσάρων του ίδιου τύπου και το 1997 η προμήθεια από τη Γιουγκοσλαβία τεσσάρων μεταχειρισμένων. Το κόστος των 14 αεροσκαφών δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί με σημερινές τιμές, καθώς ο τύπος αυτός του αεροσκάφους δεν υπάρχει πλέον. Αν όμως το υπολογίσουμε, περίπου, με το κόστος της νέας έκδοσης που είναι σαφώς καλύτερο αεροσκάφος, κόστισαν περί τα 200-280 εκατομμύρια ευρώ. Το 1999 γίνεται η ένταξη στην Πολεμική Αεροπορία των πρώτων νέου τύπου πυροσβεστικών αεροσκαφών και η προμήθεια ολοκληρώνεται με την ένταξη και του δέκατου αεροσκάφους τον Μάρτιο του 2004, ας όψονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Κάπου εκεί χρονικά, εμφανίζεται μια νέα μέθοδος αντιμετώπισης των πυρκαγιών. Αυτή της ενοικίασης αεροσκαφών και ελικοπτέρων από άλλες χώρες και εταιρείες. Και για μεν τα συγκεκριμένα ελικόπτερα (Ερικσον) δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, καθώς η εταιρεία δεν τα πουλάει, αλλά για τα αεροσκάφη…
Το κόστος ενός σύγχρονου αεροσκάφους, ίδιου τύπου με αυτά που χρησιμοποιούμε, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στα χέρια της η Πολεμική Αεροπορία, είναι 20 εκατομμύρια ευρώ, ενώ δεν ξεπερνούν τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ τα μικρά πυροσβεστικά, που χρησιμοποιούν σχεδόν όλες οι χώρες στον κόσμο για περιπολίες και άμεση επέμβαση στην πυρκαγιά, όταν αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί με μικρές ποσότητες νερού. Κατ’ αναλογία με ένα λιγότερο μαχητικό θα παίρναμε 2,5 πυροσβεστικά και πάει λέγοντας. Αυτό όμως που δεν ξέρουμε είναι αν με την προμήθεια των πυροσβεστικών θα έμεναν ικανοποιημένοι οι… σύμμαχοί μας και αν ο εκάστοτε πρωθυπουργός θα γινόταν δεκτός στις ΗΠΑ με δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα, όπως έγινε με την αγορά των τελευταίων F-16.* 
 
Πηγή:<<Ελευθεροτυπία>>

«Όπου ήταν πράσινο θα γίνει ξανά πράσινο» Σεπτέμβρης 2007


Η μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στην Αττική τις τελευταίες μέρες και έκαψε δασική και έκταση και κατοικημένη περιοχή δείχνει με τον πιο ρητό και κατηγορηματικό τρόπο ότι όχι μόνο η κυβέρνηση είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει τα φαινόμενα τα οποία από χρόνια είναι γνωστά ότι συμβαίνουν στον ελλαδικό χώρο αλλά και ότι η πολιτική της στο επίπεδο των νομοθετημάτων και των εξαγγελιών είναι μια καθαρά εμπρηστική πολιτική.
Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν θωράκισε, όπως όφειλε, τη χώρα αλλά προχώρησε σε αλλεπάλληλες ενέργειες που είτε έμμεσα είτε απευθείας αποδυνάμωσαν το σύστημα προστασίας των δασών. Η πολιτεία ελέγχεται και για ανάλογες ενέργειες που εμμέσως ή απευθείας αφήνονται τα δάση βορά στις ορέξεις κάθε επίδοξου καταπατητή.

Δεν μπορούμε πλέον να έχουμε καμία αυταπάτη… Μετά απ αυτή τη φωτιά…

· Κρίθηκε μια καταστροφική δασική πολιτική, που έβλεπε τα δάση ως οικόπεδα και όχι ως μια φυσική κληρονομιά, που χρήζει προστασίας.
· Κρίθηκε και απέτυχε ένα προβληματικό μοντέλο δασοπυρόσβεσης που στηρίζεται μόνο σε εναέρια μέσα, δεν έχει επιστημονική βάση, δεν έχει σχέδια αντιμετώπισης των κινδύνων, δεν αξιοποιεί τη Δασική υπηρεσία, δεν χρησιμοποιεί χάρτες.
· Κρίθηκε και απέτυχε παταγωδώς, ένας μηχανισμός αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών. Ο πολίτης δεν μπορεί να περιμένει τίποτε από τον κρατικό μηχανισμό σε παρόμοιες περιπτώσεις.
· Κρίθηκε το ζήτημα των προτεραιοτήτων. Η κυβέρνηση είχε προτεραιότητα να δώσει τα 28 δις ευρώ στις τράπεζες, να δίνει υπέρογκα ποσά για εξοπλιστικά προγράμματα να διατηρεί στρατό σε κάθε βουνοκορφή της χώρας αλλά τα δάση τα σκέπτεται πάντα λίγες ώρες αφού έχει αρχίσει η φωτιά.

Υπάρχουν δύο δεδομένα στο δασικό οικοσύστημα στο δασικό οικοσύστημα της χώρα μας, που όντως συνυφασμένα με το μεσογειακό κλίμα, ευνοούν την εμφάνιση των δασικών πυρκαγιών. Είναι η πυρόφιλη βλάστηση με κυρίαρχο είδος τη χαλέπιο πεύκη και οι καιρικές συνθήκες, δηλαδή οι άνεμοι και οι υψηλές θερμοκρασίες.
Όμως το μέγεθος των καταστροφών εξαρτάται από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές στη δασοπροστασία, όπου η πρόληψη πρέπει να έχει κυρίαρχη θέση και βέβαια πρόληψη δεν είναι μόνο τα διαχειριστικού χαρακτήρα μέτρα, αλλά κυρίως τα νομικού που αποκτούν ξεκάθαρο νομοθετικό πλαίσιο προστασίας των δασικού χαρακτήρα εδαφών και εφαρμογή του χωρίς παρερμηνείες και προσδοκίες από τους καταπατητές.

Μια πολιτική για τα δάση και τους ανθρώπους
Α) Ο Ενιαίος Φορέας Δασοπροστασίας
Πρέπει να αποσυρθεί ο Ν.2612/98 που κατά αντιεπιστημονικό τρόπο διαχώρισε την πρόληψη από την καταστολή και η εφαρμογή του προξένησε τεράστιες καταστροφές.
Το ομόφωνο πόρισμα της Βουλής του 1993 για τη δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια αποτελεσματικότερη προσέγγιση στην οργάνωση της δασοπροστασίας.
Β) Θεσμοθέτηση συγκεκριμένων ρυθμίσεων για τις καμένες περιοχές
Πρέπει όχι μόνο άμεσα να ανακηρύσσονται όλες οι καμένες εκτάσεις αναδασωτέες αλλά και να προστατεύονται αυστηρά για να καταστεί εφικτή η αναγέννηση τους.
Γ) Ενίσχυση και προώθηση του εθελοντισμού
Η εθελοντική δασοπροστασία έχει πολλά να προσφέρει αρκεί να λειτουργεί οργανωμένα και κυρίως με γνώσεις του κινδύνου της καταστολής των πυρκαγιών. Ταυτόχρονη περιβαλλοντική στροφή του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα από την προσχολική ηλικία μέχρι και την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Δ) Κατάργηση και απόσυρση των δασοκτόνων νόμων και προτάσεων.
Από το σύνταγμα του 1975 που με τα άρθρα 24 και 117 έβαλε τα θεμέλια μιας σωστής προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και από τον αντίστοιχο νόμο 998/79, έχουν γίνει περισσότερες από 40 νομοθετικές απόπειρες που όλες είχαν ένα στόχο και αποτέλεσμα: Τη μείωση των εδαφών δασικού χαρακτήρα.
Ειδικότερα όμως πρέπει να αποσυρθεί η εμπρηστική αναθεώρηση των άρθρων 24, 117 του συντάγματος και να καταργηθεί ο δασοκτόνος ν. 3208/03, που όταν ψηφιζόταν από το ΠΑΣΟΚ η ΝΔ τον κατήγγειλε ως αντισυνταγματικό, αλλά σήμερα τον εφαρμόζει.

Ε) Σαφής οριοθέτηση και απόλυτη προστασία του δασικού χαρακτήρα εδαφών.
Να συνταχθούν οι δασικοί χάρτες με βάση τις συνταγματικές επιταγές και το ν. 998/79, που για να χαρακτηριστεί μια έκταση ως δάσος απαιτεί ποσοστό δασοκάλυψης 10% κι όχι με το άρθρο 1 του νόμου 3208/03 που απαιτεί 25%. Η επιχειρούμενη από την Κτηματολόγιο ΑΕ οριοθέτηση πρέπει να σταματήσει αφού ενδέχεται με τον τρόπο που σχεδιάζεται να προκαλέσει τον αποχαρακτηρισμό μεγάλου μέρους των δασικού χαρακτήρα εδαφών.
ΣΤ) Κατάργηση των οικοδομικών συνεταιρισμών και της εκτός σχεδίου δόμησης.
Έτσι ίσως ανακοπεί η επιθετικότητα απέναντι στα δάση.