Βρετανία: Προς διετή πτυχία λόγω κρίσης


Τα πανεπιστήμια πρέπει να απομακρυνθούν από τα τριετούς διάρκειας πτυχιακά προγράμματα και να υιοθετήσουν διετή πτυχία, με στόχο τη μείωση των δαπανών για την παιδεία, όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

Ο υπουργός Επιχειρήσεων Πίτερ Μάντελσον ανακοίνωσε την περικοπή του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση κατά 533 εκατ. στερλίνες στα 7,3 δισ.στερλίνες για το 2010-11, προσθέτοντας ότι περισσότεροι φοιτητές πρέπει να παρακολουθούν προγράμματα που διαρκούν μόλις δύο χρόνια.

Είπε επίσης ότι, καθώς η Βρετανία εξέρχεται σταδιακά από την οικονομική κρίση, η οικονομία θα έχει περισσότερη ανάγκη από αποφοίτους που πραγματοποίησαν σπουδές που έχουν σχέση με το χώρο εργασίας, όπως η μηχανολογία, παρά σε πιο θεωρητικά μαθήματα, όπως η φιλοσοφία ή η ιστορία τέχνης.

Τα συνδικάτα των καθηγητών χαρακτήρισαν την ανακοίνωση «χριστουγεννιάτικη κλωτσιά στο πρόσωπο» που θα οδηγήσει σε περικοπές θέσεων εργασίας και εκπαιδευτικό σύστημα δύο ταχυτήτων προς όφελος των προνομιούχων.

Η κυβέρνηση από την πλευρά της δηλώνει ότι οι αλλαγές θα βοηθήσουν στη μείωση των κρατικών δαπανών, στο να γίνουν πιο ευέλικτα τα πανεπιστήμια και στην αύξηση των αποφοίτων που θα συμβάλουν στην οικονομική ανάκαμψη.

«Η οικονομική κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη», δήλωσε ο κ. Μάντελσον. «Σε όλο το δημόσιο τομέα αντιμετωπίζουμε δύσκολες επιλογές. Θα χρειαστεί να απομακρυνθούμε από τα τριετή προγράμματα πλήρους απασχόλησης και να μετακινηθούμε προς ένα μεγαλύτερος εύρος προγραμμάτων», όπως είπε.

Πηγές: Reuters, BBC

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ!!!


Στις 16\12 η Γενική Συνέλευση του Τμήματος Βιολογίας συζήτησε και πήρε σημαντικές αποφάσεις που αφορούν την καθημερινότητα των φοιτητών. Το mail αυτό έχει σκοπό να κάνει μια ενημέρωση επί των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης.

Το χειμερινό εξάμηνο θα τελειώσει 22 Ιανουαρίου, η εξεταστική θα ξεκινήσει 25\1 και θα διαρκέσει 4 εβδομάδες. Υπήρχαν και εισηγήσεις για 3 βδομάδες εξεταστικής ωστόσο μετά από τοποθέτηση μας αλλά και με τοποθετήσεις μελών ΔΕΠ επικράτησε η λογική για 4 βδομάδες. Αν το πρόγραμμα ακολουθηθεί  όπως ορίστηκε σήμερα, το ακαδημαϊκό έτος  και η εαρινή εξεταστική θα τελειώσουν 30\6. Σπάσαμε μας επί της ουσίας τις γραφειοκρατικές 13 βδομάδες μαθήματος που ορίζει ο νέος νόμος πλαίσιο και μείναμε στο ουσιώδες που είναι να καλυφθεί η ύλη των μαθημάτων επαρκώς, ακόμη δεν ακολουθήθηκε η πρακτική του ν. νόμου πλαίσιο που μίλα για 3 βδομάδες εξεταστικής!!!

Επίσης η πρότασή που είχε κατατεθεί από την επιτροπή φοιτητικών θεμάτων για περιορισμό της δυνατότητας των φοιτητών να επιλέξουν μαθήματα επιλογής σε 14+2 απορρίφθηκε !!! Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε όσα μαθήματα επιλογής θέλουμε!!! Η παραπάνω πρόταση δεν είναι μόνο αντιεπιστημονική καθώς δεν επιτρέπει την παρακολούθηση και την επαφή του φοιτητή με επιπλέον πτυχές του αντικείμενου αλλά καταδεικνύει και το τεράστιο ζήτημά της υποχρημάτοδοτησης του ελληνικού πανεπιστήμιου. Επίσης θίξαμε το απαράδεκτο του νέου νόμου που κόβει στους δευτεροετείς και πρωτοετείς φοιτητές αλλά και σε όλους τους νεοεισαχθέντες το δικαίωμα να παραλάβουν επιπλέον συγγράμματα από τα απαιτούμενα μαθήματά για τη λήψη του πτυχίου.

Τέλος μετά από πρόταση της ΑΝ.Α.Πνοης ,που ανέδειξε το  θέμα και στη Συνέλευση Φοιτητών καλώντας  Γ.Σ επί πτυχίω , συγκλήθηκε το Δ.Σ των φοιτητών της σχολής και μπήκε στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα των πτυχιακών εξετάσεων. Ένα χρόνιο αίτημα-διεκδίκηση  του συλλόγου και στόχος του σχήματος μας έγινε επιτέλους  πραγματικότητα !!!

Οι φοιτητές που έχουν ολοκληρώσει το 8ο εξάμηνο και έχουν παρακολουθήσει δηλαδή δηλώσει των αριθμό μαθημάτων – εργαστηρίων που απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου μπορούν να δώσουν κατά τη διάρκεια της χειμερινής εξεταστικής και τα εαρινά μαθήματα( Δηλαδή επί της ουσίας έχουμε 3 Σεπτέμβρηδες)!!! Το ίδιο ισχύει αντίστοιχα και για την εαρινή περίοδο. Τα μέλη της ΑΝ.Α.πνοης που ήταν οι μόνοι που τοποθετήθηκαν από τους φοιτητές στο θέμα ,πρότειναν οι πτυχιακές εξετάσεις να γίνονται πριν από την κάθε εξεταστική και να διαρκούν 2 βδομάδες ωστόσο κάτι τέτοιο δεν πέρασε… Αναμφίβολα όμως αυτή είναι μια πρώτη, μεγάλη συνδικαλιστική νίκη, νίκη όλων των συμφοιτητών μας που τόσα χρονιά δραστηριοποιούνται και διεκδικούν την αυτονόητη σε άλλες σχολές πτυχιακή εξέταση μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες  και δράσεις ,θα συνεχίσουμε γιατί μπορούμε να διεκδικήσουμε ακόμη περισσότερα!

Μπορεί η κατάκτηση των πτυχιακών να βασίστηκε τυπικά στο νέο νόμο πλαίσιο όμως αυτός όμως είναι  μανδύας της νομιμότητας που προσφέρει μια διάταξη ενός νόμου που έχει καταδικαστεί από τη συντριπτική πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας και έχει σκοπό  την εμπορευματοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και τη δημιουργία πλαισίου για τη λειτουργία των ιδιωτικών κολλεγίων. Η αλήθεια είναι όμως πως οι αγώνες και οι διεκδικήσεις του μαζικού φοιτητικού κινήματος και οι συνεχείς διεκδικήσεις του Φ.Σ μας είναι αυτές που ωρίμασαν τις καταστάσεις για να γίνουν πραγματικότητα οι πτυχιακές εξετάσεις! Η αντίληψη μας για το νέο νόμο πλαίσιο δεν αλλάζει, συνεχίζουμε να τον αντιπαλεύουμε !!!   Η πρώτη και καλύτερη – αμίλητη στη Γ.Σ Τμήματος ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δε μπορεί να πανηγυρίζει και να μιλά για επιτυχία του νέου νόμου πλαίσιο .. Καταδικάστηκε πρόσφατα τόσο αυτή όσο και ο πολιτικός της φορέας, Ν.Δ, από το φοιτητικό κίνημα και τις γενικές συνελεύσεις αλλά και από τον ελληνικό λαό γιατί απέτυχε το πολιτικό της σχέδιο και οι «μεταρρυθμίσεις» της δημιουργώντας αδιέξοδα ιδιαίτερα στο χώρο της παιδείας , της εργασίας και της νεολαίας!!!

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ !!!

ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Τρίτη 15/12


Με θέματα :
Εξελίξεις στον τομέα της Παιδείας
Εξελίξεις σε επίπεδο κοινωνίας ( συμμετοχή του συλλόγου στην πορεία στις 17/12, ημέρα κατάθεσης προϋπολογισμού)
Ειδικά θέματα σχολής : ενδεχόμενο περιορισμού του αριθμού των μαθημάτων επιλογής που έχουμε δικαίωμα να παρακολουθήσουμε σε 14+2, ενδεχόμενο εισαγωγής κατευθύνσεων στο πρόγραμμα σπουδών

Να είμαστε όλοι και όλες εκεί…

Κλιματική αλλαγή: Προκαταρκτικές κόντρες μέχρι την ώρα των αποφάσεων


Μπάλλη Κ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/12/2009

πηγήavgi.gr

Βαρύ ήταν αυτή την εβδομάδα το κλίμα στην Κοπεγχάγη, εκεί που αντιπροσωπείες από όλες τις χώρες του κόσμου διαπραγματεύονται για το πώς θα φρενάρουν την κλιματική αλλαγή. Η Σύνοδος για το Κλίμα εξελίσσεται τόσο δύσκολα όσο πίστευαν όλοι πριν ακόμη αρχίσει, τα αισιόδοξα λόγια του οικοδεσπότη πρωθυπουργού της Δανίας Λαρς Λόκε Ράσμουσεν, την πρώτη μέρα, ότι «μια συμφωνία είναι σε απόσταση αναπνοής», επειδή, όπως εκτίμησε, «μπορούμε να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας, εάν υπάρχει η πολιτική βούληση – και υπάρχει», ξεχάστηκαν αμέσως.

Ήδη από τη δεύτερη μέρα άρχισαν οι κόντρες: μεταξύ πλουσίων και φτωχών, αλλά και μεταξύ των αναπτυσσόμενων. Δύο είναι τα μήλα της Έριδος: πρώτον, ποιος θα είναι ο στόχος περιορισμού της υπερθέρμανσης του πλανήτη – να «φρενάρει» η μέση αύξηση της θερμοκρασίας στους 1,5, στους 2 ή στους 2,4 βαθμούς Κελσίου;- από τον οποίο εξαρτάται και πόσο θα πρέπει να μειωθούν οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα και των άλλων αερίων θερμοκηπίου. Και δεύτερον, ποιος θα πληρώσει πόσα για να επιτευχθεί η μείωση των εκπομπών.

Η πρώτη κόντρα, μεταξύ βιομηχανικών (άρα πλουσίων) και αναπτυσσόμενων (άρα φτωχών) χωρών ξέσπασε με αφορμή ένα σχέδιο απόφασης που κυκλοφόρησε στους διαδρόμους της Συνόδου της Κοπεγχάγης και δη με υπογραφή των οικοδεσποτών Δανών.

Το κείμενο αυτό είχε πολλά σημαντικά κενά, εκεί που στο τέλος θα μπουν οι αριθμοί – για το ποιοι θα είναι οι στόχοι μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ή για το πόσα χρήματα θα δοθούν ως βοήθεια στις φτωχότερες χώρες. Αυτά τα κενά θα κληθούν να τα γεμίσουν οι αρμόδιοι υπουργοί και οι ηγέτες των 110 χωρών – μελών του ΟΗΕ που αναμένονται στην Κοπεγχάγη στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας.

Ωστόσο, υπάρχουν και κάποια συγκεκριμένα σημεία τα οποία εξαγρίωσαν τις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Για παράδειγμα, η πρόταση «να υποστηριχθεί ο στόχος της μείωσης των παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μέχρι το 2050 κατά 50% σε σχέση με τις τιμές του 1990». Ενώ το σχέδιο απόφασης εισηγείται να μειώσουν οι βιομηχανικές χώρες τις εκπομπές τους κατά 80%, προτείνει παράλληλα να μπουν και «ανώτατα όρια» -τα οποία αφήνει ανοιχτά προς διαπραγμάτευση- πάνω από τα οποία θα πρέπει να αρχίσουν να μειώνουν τις εκπομπές τους και οι αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό το αρνούνται κατηγορηματικά οι μεγάλες των αναπτυσσόμενων, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία και η Νότια Αφρική, και κατηγορούν τους οικοδεσπότες Δανούς ότι προωθούν μια απόφαση που «προστατεύει μονομερώς τα συμφέροντα των πλούσιων χωρών».

Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του επικεφαλής της κινεζικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις Σου Βέι, που ζήτησε από τις βιομηχανικές χώρες να αναλάβουν τις «ιστορικές ευθύνες» τους για την κλιματική αλλαγή. Πρωτίστως ο Σου επιτέθηκε στις ΗΠΑ, που «συνεχίζουν να αυξάνουν τις εκπομπές τους, ενώ έχουν ολοκληρώσει εδώ και χρόνια την εκβιομηχάνισή τους».

Αλλά ούτε στο οικονομικό επίπεδο έπεισε το σχέδιο απόφασης. Το μοναδικό συγκεκριμένο νούμερο που περιέλαβε απορρίπτεται ως… αστείο. Το κείμενο προβλέπει άμεση βοήθεια 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο προς τον Τρίτο Κόσμο για το διάστημα 2010 – 2012. «10 δισ. δολάρια παγκοσμίως δεν είναι ούτε δύο δολάρια ανά άνθρωπο», κάγχασε ο Κινέζος Σου, προσθέτοντας ότι αυτά δεν φτάνουν ούτε για έναν καφέ στην Κοπεγχάγη.

Φτωχοί εναντίον φτωχών

Η δεύτερη κόντρα πυροδοτήθηκε όταν η μικρή νησιωτική χώρα του Ειρηνικού, το Τουβαλού, υπέβαλε πρόταση να περιοριστεί η μέση αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη στους 1,5 βαθμούς Κελσίου- η οποία απορρίφθηκε μετά πολλών επαίνων. «Για μας είναι θέμα επιβίωσης», υποστήριξε ο εκπρόσωπος του Τουβαλού, Ίαν Φράι, μιλώντας και εκ μέρους άλλων νησιωτικών κρατών, που βλέπουν με πανικό τη στάθμη της θάλασσας να ανεβαίνει και να απειλεί τη ζωή τους. «Δεν έχουμε τα περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις», είπαν οι νησιώτες, αλλά βρήκαν απέναντι τους Ινδούς, τους Κινέζους και τους Σαουδάραβες. Κυρίως οι δύο ανερχόμενες δυνάμεις της Ασίας δεν θέλουν να δεσμευτούν σε τόσο υψηλούς στόχους, καθώς τώρα περνούν τη δική τους φάση της εκβιομηχάνισης. Στην πρόταση του Τουβαλού δεν χρειάστηκε να τοποθετηθούν οι βιομηχανικές χώρες -οι οποίες μάλλον θα είναι ευχαριστημένες να μπει το όριο στους 2 βαθμούς Κελσίου.

Με δεδομένες αυτές τις κόντρες αναρωτιέται κανείς πώς μπορεί να ξεπεραστούν ώστε να καταλήξει η Σύνοδος για το Κλίμα σε μια νομικά δεσμευτική συνθήκη που θα διαδεχθεί το Πρωτόκολλο του Κιότο, η ισχύς του οποίου λήγει το 2012. Ωστόσο, αυτοί οι 110 πρόεδροι και πρωθυπουργοί που θα πάνε την ερχόμενη εβδομάδα στην Κοπεγχάγη, θα δυσκολευτούν να γυρίσουν στις πρωτεύουσές τους με εντελώς άδεια τα χέρια. Μένει, λοιπόν, να φανεί τι κρυμμένους άσους έχουν -εάν έχουν- στα μανίκια τους.

Οι παράλληλοι κόσμοι της Κοπεγχάγης


πηγή:avgi.gr

TOY ΑΧΙΛΛEΑ ΠΛΗΘAΡΑ*

Νά που τελικά φτάσαμε στην Κοπεγχάγη. Από τις 7 έως τις 18 Δεκεμβρίου εκπρόσωποι 190 χωρών, δεκάδες επιστήμονες και λόμπι, χιλιάδες μέλη περιβαλλοντικών και κοινωνικών οργανώσεων, θα βρίσκονται στην πρωτεύουσα της Δανίας επιχειρώντας να επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά την έκβαση της Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Μια καλή συμφωνία στην Κοπεγχάγη θα πρέπει να είναι νομικά δεσμευτική, δίκαιη και φιλόδοξη. Θα πρέπει να περιέχει όλα εκείνα τα συστατικά που θα διαβεβαιώσουν τους φτωχούς και αδύνατους του κόσμου πως έχουν και αυτοί δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, χωρίς τη δαμόκλειο σπάθη της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Δυστυχώς, έως σήμερα δεν βρισκόμαστε κοντά στην επίτευξη μιας τέτοιας συμφωνίας.

Όσοι ζούμε από κοντά τις διαπραγματεύσεις μπορούμε με σιγουριά να πούμε πως -παρά τον πρωτοφανή συνδυασμό περιβαλλοντικής, κοινωνικής και οικονομικής κρισιμότητας- δεν διαφέρουν από οποιαδήποτε άλλη διαπραγμάτευση παγκοσμίου βεληνεκούς. Παρακολουθούμε με αμηχανία το ξεδίπλωμα δύο παράλληλων κόσμων, τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις Βορρά και Νότου, τη διελκυστίνδα αναπτυσσόμενων και ανεπτυγμένων κρατών, τις -πολλές φορές- αλλότριες συμμαχίες κρατών. Και όλα αυτά με μοναδικά θύματα, μέχρι στιγμής, το περιβάλλον του πλανήτη και τη μοίρα των πραγματικά αδυνάτων του κόσμου.

Στον δρόμο για την Κοπεγχάγη, και πλέον στις λεωφόρους αυτής της πόλης υπό το βλέμμα της μικρής γοργόνας, συγκρούονται δύο αυτοκρατορίες. Η απερχόμενη και η προελαύνουσα, οι ΗΠΑ και η Κίνα, υπό το αμήχανο βλέμμα ενός συνασπισμού 27 κρατών, που μπορεί οικονομικά να ψήλωσε αρκετά, αλλά πολιτικά εξακολουθεί να στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Μια παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα, η οποία δεν θα περιλαμβάνει ουσιαστικές δεσμεύσεις για τις δυο χώρες που μαζί ευθύνονται για το 42% των παγκόσμιων εκπομπών, δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά ένα κακέκτυπο του ανεπαρκέστατου Πρωτοκόλλου του Κιότο. Όμως σήμερα καμιά από τις δύο υπερδυνάμεις δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναλάβει το βάρος της ευθύνης.

Στις ΗΠΑ, η διακυβέρνηση Μπους προξένησε συντριπτικό πλήγμα στις κλιματικές προσπάθειες και, παράλληλα, μπόλιασε με μόνιμο «κλιματικό σκεπτικισμό» μεγάλο μέρος της αμερικάνικης κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο πως στις ΗΠΑ παρατηρείται το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων που πιστεύουν ότι για την κλιματική αλλαγή δεν ευθύνεται ο άνθρωπος. Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός πως οι πολέμιοι οποιασδήποτε ρύθμισης για τη μείωση των εκπομπών στο εσωτερικό της χώρας κραυγάζουν συνθήματα για τη διάσωση του αμερικάνικου τρόπου ζωής και ξεκινούν σταυροφορία κατά του νέου μεγάλου εχθρού, του κόκκινου δράκου.

Από την άλλη πλευρά, η Κίνα, σίγουρη πλέον για τον εαυτό της, μεγάλος πιστωτής των ΗΠΑ, αλλά και μια χώρα που καταβροχθίζει ενεργειακούς και φυσικούς πόρους, διεκδικεί το ιδιότυπο «δικαίωμα στη ρύπανση». Η Κίνα προχωρά σε διμερείς άνευρες συμφωνίες με όλους τους μεγάλους ρυπαντές, αλλά παράλληλα συντάσσεται με την G77, το γκρουπ δηλαδή των αναπτυσσόμενων χωρών. Παίζει τόσο έξυπνα το διπλωματικό της παιχνίδι, χωρίς να αναγκάζεται μέχρι στιγμής να ανοίξει επαρκώς τα χαρτιά της.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς, δεν έχει τρόπο να απαντήσει σε όλα αυτά. Οι έριδες και οι διχογνωμίες στους κόλπους της και οι ενδοσυγκρουσιακές προασπίσεις εθνικών συμφερόντων την έχουν μικρύνει στη διπλωματία της κλιματικής αλλαγής. Τα πρώην ανατολικά κράτη, για λόγους που όλοι φανταζόμαστε, αποτελούν το μεγάλο βαρίδι στην κλιματική πολιτική της Ε.Ε. Κρίμα, γιατί κάποτε η Ε.Ε εμφανίζονταν ως ηγέτιδα δύναμη κατά της κλιματικής αλλαγής, προτάσσοντας την έννοια της αειφορίας και της πράσινης ανάπτυξης.

Είναι νωρίς για να προδικάσουμε την επιτυχία ή την αποτυχία της Συνδιάσκεψης, αν και οι ενδείξεις δεν είναι ενθαρρυντικές. Κατά τα φαινόμενα, η Κοπεγχάγη δεν θα είναι το τέλος του μεγάλου ταξιδιού προς την κλιματική συμφωνία. Είναι όμως ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Είναι στο χέρι μας, ως κοινωνία των πολιτών, να οδηγήσουμε τις εξελίξεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Όχι άλλη καθυστέρηση, όχι άλλη αδιαφορία.

* O Αχιλλέας Πληθάρας είναι υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής, WWF Ελλάς

Τα θύματα της κλιματικής αλλαγής


Πηγή: avgi.gr

Δεν είναι μόνο οι πάγοι που λιώνουν, η στάθμη των ωκεανών που ανεβαίνει και απειλεί να σβήσει από τον χάρτη πόλεις και χωριά χτισμένα από αιώνες στις παράκτιες περιοχές. Λίμνες ξεραίνονται και στερεύουν. Καταιγίδες αφήνουν πίσω τους συντρίμμια. Πλημμύρες σαρώνουν σοδιές, σπίτια κι ανθρώπινες ζωές. Πάντα συνέβαιναν αυτά στον πλανήτη -από τα χρόνια των επτά πληγών του Φαραώ-, όμως το τελευταίο διάστημα χτυπούν όλο και πιο συχνά, όλο και πιο βάρβαρα.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Λατινικής Αμερικής, όπου οι άνθρωποι υφίστανται σε όλο της το μεγαλείο τη σκληρότητα της κλιματικής αλλαγής. Στη Βολιβία, τα νερά της λίμνης Τιτικάκα, της μεγαλύτερης του πλανήτη, υποχωρούν δραματικά. Η Αργεντινή υποφέρει από μια άνευ προηγουμένου ξηρασία, στην Καραϊβική οι τυφώνες γίνονται όλο και πιο καταστροφικοί. Οι υπουργοί Περιβάλλοντος της περιοχής διαπιστώνουν ότι η λίστα των οικολογικών καταστροφών μακραίνει βδομάδα με τη βδομάδα. Γι’ αυτό και ετοιμάζονται να πάνε στη σύνοδο για το κλίμα στην Κοπεγχάγη με κοινό μέτωπο και με το αίτημα της αποζημίωσης. Από εκείνες τις χώρες που έχουν προκαλέσει με τη βιομηχανία τους και το ενεργοβόρο στιλ της ζωής τους την υπερθέρμανση του πλανήτη – και τις επιπτώσεις που «λούζονται» τώρα πρωτίστως οι φτωχοί: «Οι χώρες μας ποτέ δεν βρέθηκαν αντιμέτωπες με τόση ξηρασία, τόσες πλημμύρες και τόσο έντονη επισιτιστική κρίση. Οι βιομηχανικές χώρες δηλητηρίασαν τους πνεύμονες του κόσμου», τόνισε ο υπουργός Περιβάλλοντος της Γουατεμάλας, Λουίς Φεράτε. Μάλιστα, οι Λατινοαμερικανοί υπολόγισαν και το κόστος της κλιματικής αλλαγής στην Καραϊβική και την Κεντρική Αμερική: στα 105 δισεκατομμύρια δολάρια. Στην Κοπεγχάγη, επτά χώρες πάνε με έναν κατάλογο οικονομικών απαιτήσεων.