Ελληνική ιθαγένεια στους μετανάστες


Μέχρι πριν από τις εκλογές, ο «ανοιχτόμυαλος» Γ. Παπανδρέου κατηγορούσε τη ΝΔ για αναποτελεσματικότητα και απαιτούσε με αποφασιστικό ύφος «0% λαθρομετανάστευση», επιτρέποντας στις πασοκικές αρχές της Πάτρας να ισοπεδώσουν με μπουλντόζες τον καταυλισμό Αφγανών προσφύγων, ενθαρρύνοντας το κυνηγητό μεταναστών από την αστυνομία και συμπράττοντας ουσιαστικά με τους ακραίους. Σήμερα, μερικούς μήνες μετά, δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοϊδη («ούτε ένας λαθραίος») δείχνουν ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα διαφοροποιηθεί σημαντικά από τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές που προβλέπουν οι διεθνείς συμφωνίες και που εφαρμόζονται στην Ευρώπη μέσω της FRONTEX.
Σύμφωνα λοιπόν με το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης, πολίτης του ελληνικού κράτους δε θα είναι πλέον αυτός που κατάγεται από τρεις γενιές Ελλήνων, έχει «ελληνικό αίμα» και «αισθάνεται» Έλληνας, αλλά αυτός που γεννιέται στην Ελλάδα και έχει μείνει χρόνια εδώ και ζητάει την ελληνική υπηκοότητα (υπηκοότητα=ιθαγένεια). Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι, αν για πολλά χρόνια, εργαζόμενοι και τα παιδιά τους στη χώρα μας δεν είχαν κανένα απολύτως δικαίωμα να πουν τη γνώμη τους ακόμα και για το πού πρέπει να μπουν κάδοι καθαριότητας ή μια παιδική χαρά, σήμερα θα έχουν τουλάχιστον αυτό το δικαίωμα. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, έστω και διστακτικά αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς το αυτονόητο από τη στιγμή που καταργεί την αποκλειστικότητα του ¨κριτηρίου του αίματος¨.
Το νομοσχέδιο έχει μειονεκτήματα. Το σοβαρότερο είναι ότι αφήνονται στην παρανομία χιλιάδες παιδιά μεταναστών γεννημένων στην Ελλάδα αποκλειστικά και μόνο επειδή οι γονείς τους δεν είχαν κατορθώσει να αποκτήσουν άδεια διαμονής, χωρίς καμία ευθύνη των παιδιών, αλλά ούτε και των γονέων, αφού για πολλά χρόνια απουσιάζει από την Ελλάδα μια διαρκής μεταναστευτική πολιτική που να δίνει τη δυνατότητα νομιμοποίησης. Άλλο πρόβλημα είναι το υψηλό παράβολο που προβλέπεται (1000 ευρώ) για τις σχετικές διαδικασίες. Ελληνική πρωτοτυπία, επιπλέον, αποτελεί ο σοβαρός περιορισμός του δικαιώματος του εκλέγεσθαι (απαγόρευση εκλογής μεταναστών/τριών σε θέσεις Δημάρχων, πλήρης αποκλεισμός τους από τις εκλογές αυτοδιοίκησης Β’ βαθμού). Το δικαίωμα στην ψήφο δίνεται μόνο σε μια ολιγάριθμη ομάδα μεταναστών, σε όσους δηλαδή έχουν αποκτήσει άδεια αορίστου ή μακροχρόνιας διαμονής, οι προϋποθέσεις απόκτησης της οποίας είναι αυστηρές, ενώ θα έπρεπε να συνδέεται απλώς με τη χρονική παραμονή ενός προσώπου στην Ελλάδα (π.χ. 5 χρόνια). Δεν πρέπει να ξεχνάμε, επίσης, ότι εκτελεστής όλων των διαδικασιών για την απόκτηση της άδειας παραμονής είναι οι διοικητικοί μηχανισμοί αυτοί που έχουν γαλουχηθεί σε μια λογική εχθρικής αντιμετώπισης των μεταναστών (μην ξεχνάμε τις δολοφονίες των Πακιστανών και τις δεκάδες αναίτιες συλλήψεις).
Χαρακτηριστική ένδειξη των συντηρητικών αντανακλαστικών της κυβέρνησης είναι το γεγονός ότι υπέκυψε στις πιέσεις της δεξιάς και κυρίως της ακροδεξιάς και προχώρησε στην αυστηροποίηση του νομοσχεδίου βάζοντας ακόμα περισσότερα εμπόδια για την απόκτηση άδειας, αγνοώντας χιλιάδες παιδιά μεταναστών, με αντάλλαγμα τη συναίνεση ΝΔ-ΛΑΟΣ στη σκληρή επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ακόμα κι έτσι, όμως, το νομοσχέδιο αποτελεί ένα (δειλό) βήμα προς την κατεύθυνση των ίσων δικαιωμάτων Ελλήνων και μεταναστών. Έχει γραφτεί και πρέπει να το επισημάνουμε: Η ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα στους κατοίκους της χώρας που έχουν χτίσει το κέντρο της ζωής τους και το μέλλον τους στην Ελλάδα, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, απέναντι σε φαινόμενα ανασφάλιστης ή επισφαλούς απασχόλησης, εκμετάλλευσης και κρίσης της δημοκρατίας. Αντίθετα, η διατήρηση των μεταναστών, δηλαδή ενός μεγάλου μέρους εργαζομένων, σε μειονεκτική θέση, πιέζει προς τα κάτω τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων, ενώ συντηρεί τις ολιγαρχίες και τους ισχυρότερους που εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση.
Δυστυχώς η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταλάβει όμως, πως δεν μπορεί να γίνει συζήτηση για τη μετανάστευση χωρίς να μιλάμε για τον ιμπεριαλισμό και την εκμετάλλευση, δηλαδή ότι οι χώρες από τις οποίες προέρχονται τα χιλιάδες κύματα μεταναστών είναι αυτές που υπόκεινται στη μεγαλύτερη εκμετάλλευση προς όφελος των συμφερόντων του αναπτυσσόμενου κόσμου που δε διστάζει να καταφύγει ακόμα και σε πολεμικές συρράξεις.
Συντηρούνται, επίσης, και οι ακραίοι. Λεπέν και Καρατζαφέρης ζητούν δημοψήφισμα για την ιθαγένεια, ζητώντας μια ρατσιστική δημοκρατία και ελπίζοντας ότι ο φόβος τμημάτων της κοινωνίας θα αποτρέψει την παροχή δικαιωμάτων στους μετανάστες. Με αυτή τη λογική, όμως, θα έπρεπε να ψηφίζουμε για το αν οι μαύροι (ή οι ρατσιστές) πρέπει να έχουν ή όχι δικαιώματα. Το φαντάζεστε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s