ΕΠΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ


Βρισκόμαστε στην δυσάρεστη θέση, σε μια χρονική περίοδο που η νεολαία και ο κόσμος της εργασίας δέχονται μια ανηλεή και συστηματική επίθεση στα κεκτημένα τους δικαιώματα, να πρέπει να μπούμε σε μία λογική αντιπαράθεσης, για ζητήματα που από την μεριά μας είναι αυτονόητα, και με το σχήμα Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ.-Ε.Α.Α.Κ. Υποστηρίζουμε ότι το γεγονός αυτό είναι δυσάρεστο στην συγκεκριμένη συγκυρία, όχι γιατί αντιμετωπίζουμε την συμπόρευση των δυνάμεων της αριστεράς παντού και πάντα ως αυταξία, αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι τώρα ίσως περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να προτάξουμε τα στοιχεία που ενώνουν, και όχι εκείνα που μας διαφοροποιούν, ώστε να δημιουργήσουμε ένα μέτωπο αντίστασης απέναντι στο βαρύτατο πλήγμα που δέχονται οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες λόγω των αντιλαϊκών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. (Με την προαναφερθείσα λογική βέβαια, θα έπρεπε να αναφερθούμε και στην Π.Κ.Σ. , αλλά όπως αποδείχθηκε και στην τελευταία Γ.Σ. οι συνάδελφοι που την στελεχώνουν έχουν επιλέξει τον δρόμο της περιχαράκωσης από την κοινωνία και την με κάθε τίμημα ενίσχυση του κομματικού στρατού του ΚΚΕ, άρα δεν θα ασχοληθούμε μαζί τους).
Αναγκαζόμαστε λοιπόν να μπούμε σε αυτήν την διαδικασία λόγω του ότι μείναμε έκπληκτοι όταν συνειδητοποιήσαμε πως σε ένα πρόσφατο κείμενό τους οι συνάδελφοι της Ε.Α.Α.Κ. ,κατηγορούν και την ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ Βιολογικού για το γεγονός ότι ο σύλλογος δεν πήρε αγωνιστική απόφαση στην τελευταία Γενική Συνέλευση και κατά συνέπεια δεν συμμετείχε στην απεργιακή κινητοποίηση της 11ης Μαρτίου. [Θυμίζουμε ότι τα αποτελέσματα ήταν: Κοινό πλαίσιο Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ.-ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ 96 ψήφοι, ΔΑΠ 106, ΠΚΣ (ή μάλλον μας συγχωρείτε) «Επιτροπή Αγώνα» 31 και Λευκά 9].
Για να γίνουμε μάλιστα πιο συγκεκριμένοι παραθέτουμε αυτούσια ορισμένα κομμάτια του εν λόγω κειμένου της Ε.Α.Α.Κ: «…οι συνάδελφοι (εννοούν της ΑΝ.Α.ΠΝΟΗΣ) προτάσσοντας τα φοβικά τους σύνδρομα και τα αγωνιστικά τους κόμπλεξ επέλεξαν να πολώσουν την κουβέντα γύρω από τον αριθμό των ημερών της κατάληψης κατηγορώντας μας ως φετιχιστές της κατάληψης, αλλά ξεκαθαρίζοντας επί της ουσίας το δικό τους φετίχ με την μη κατάληψη.» και «… εγγυώνται (πάλι εννοείται από το κείμενο, οι συνάδελφοι της ΑΝ.Α.ΠΝΟΗΣ) ως ειδικοί και πεφωτισμένοι φοιτητοπατέρες ότι η απαξίωση της κατάληψης ως μέσου πάλης και η χρήση της μόνο ως διευκόλυνση την ημέρα της απεργίας σε κανένα βαθμό δεν θα επηρεάσει αρνητικά την κλιμάκωση του κινήματος». Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε εδώ παραθέτοντας απλά το σκεπτικό τους, καθώς όποιος/όποια βρέθηκε στην συγκεκριμένη Γ.Σ., αλλά και γενικότερα έχει εικόνα του περιεχομένου της πολιτικής μας, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί πόσο ανεδαφικά και εκτός τόπου και χρόνου είναι όσα αναφέρουν παραπάνω οι συνάδελφοι. Δεν θα το κάνουμε όμως αφενός γιατί δεν βρίσκονταν όλα τα μέλη του συλλόγου στην συνέλευση και αφετέρου γιατί υπάρχει ο «κίνδυνος» να μας κατηγορήσουν πάλι ότι κάνουμε δημοσιογραφία αντί για πολιτική.
• Εμείς, συνάδελφοι της Ε.Α.Α.Κ., είμαστε κομπλεξικοί και απαξιώνουμε την κατάληψη ως μέσο πάλης ή εσείς που με την στάση και την τακτική σας καταντάτε να την εκφυλίζετε και να καθιστάτε τον σύλλογο κριτικό, απέναντι σε κάθε λογική χρησιμοποίησης αυτού του μέσου πάλης, με το να προτείνετε κατ’ επανάληψη, (αλλά και συγκεκριμένα στην τελευταία Γ.Σ. του συλλόγου) σειρά ημερών κατάληψης ,χωρίς όμως να στοιχειοθετείτε αυτήν σας την πρόταση με σοβαρά πολιτικά επιχειρήματα;
• Η δική μας λογική εμποδίζει την κλιμάκωση του κινήματος, ή μήπως η δική σας που υπαγορεύει ότι μία απόφαση συλλόγου είναι τόσο πιο ριζοσπαστική και επαναστατική όσο περισσότερες μέρες κατάληψης περιλαμβάνονται σε αυτήν; Μια λογική που προφανώς ,συχνά αποτυγχάνει να συσπειρώσει τον σύλλογο και άρα όχι μόνο δεν συντελεί στο να κλιμακωθεί το κίνημα, αλλά ούτε καν στο να διατηρηθεί στο επίπεδο που ήδη βρίσκεται.
• Εμείς λειτουργούμε σαν πεφωτισμένοι φοιτητοπατέρες ή εσείς συνάδελφοι της Ε.Α.Α.Κ. σαν την φωτισμένη ηγεσία του κινήματος που έχει βρει την μαγική συνταγή της νίκης να συμπυκνώνεται στην φράση «Συνελεύσεις-Καταλήψεις-Διαδηλώσεις» και που όλοι οι υπόλοιποι απλά οφείλουμε να ακολουθήσουμε αδιαπραγμάτευτα, χωρίς να παρεκκλίνουμε καθόλου από αυτή;
Θα ήταν αρκετά χρήσιμο να έχουμε πάντα υπόψη μας, ότι αγώνας που δίνουν οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές, οι νέοι και οι νέες, για την ανατροπή ενός συστήματος που παράγει ανισότητες και είναι βασισμένο στην λογική της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, είναι μαραθώνιος και όχι αγώνας 100 μέτρων. Με αυτό εννοούμε ότι το κίνημα οφείλει κάθε φορά να παίρνει την μορφή που είναι ικανή να συσπειρώσει τον κόσμο και να πετύχει συγκεκριμένες και απτές νίκες. Κάθε φορά πρέπει να αναζητάται το κατάλληλο μέσο πάλης και να χρησιμοποιείται στον βαθμό που είναι προωθητικό. Η κατάληψη ως μέσο πάλης συγκαταλέγεται προφανώς σε αυτά του φοιτητικού κινήματος. Ίσως μάλιστα είναι και το ισχυρότερο εξ αυτών. Ένας λόγος παραπάνω που μας σηματοδοτεί ότι κάθε φορά που επιλέγουμε να το χρησιμοποιήσουμε, οφείλουμε να μπορούμε να θωρακίσουμε πολιτικά αυτήν μας την επιλογή. Το πώς θα κινηθούμε κάθε φορά μας το υπαγορεύει η κοινωνική αναγκαιότητα, καθώς και η πραγματικότητα στην οποία αυτή υπάγεται και όχι μια μεταφυσική «επαναστατική» νομοτέλεια. Για να είναι σε θέση κανείς να αντιληφθεί τα παραπάνω, δεν έχει ανάγκη να είναι ούτε ειδικός ούτε πεφωτισμένος. Αρκεί να μπορεί να παρακολουθήσει την κοινή λογική…
Υ.Γ. : Σε κάποιο σημείο του κειμένου τους οι συνάδελφοι του Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ.-Ε.Α.Α.Κ. μας κατηγορούν ότι είμαστε υπεύθυνη δύναμη, αντιμετωπίζοντας τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό ως κάτι το επί της ουσίας αρνητικό. Τουλάχιστον ξέρουμε που να απευθυνθούμε εάν χρειαστούμε μαθήματα ανευθυνότητας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s