ΤΕΛΙΚΑ, ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ;


Εδώ και μια-δύο εβδομάδες η πλειοψηφία των φοιτητικών συλλόγων της χώρας, έχουν μπει σε μια λογική προβληματισμού αναφορικά με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που προωθείται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και το ευρύτερο πολιτικό σχέδιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο αυτή εντάσσεται. Όπως ήταν λογικό αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την διεξαγωγή ενός πρώτου γύρου Γενικών Συνελεύσεων στα ιδρύματα ανά την επικράτεια, κάτι που οδήγησε αρκετούς συλλόγους στο να πάρουν αποφάσεις αντιπαραθετικές προς το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να καταθέσει η κ. Διαμαντοπούλου και που γκρεμίζει κυριολεκτικά κάθε στοιχείο δημοκρατικής λειτουργίας και συγκρότησης που είχε κατακτηθεί (αναφορικά με την δομή και τον τρόπο λειτουργίας του Πανεπιστημίου) από την Μεταπολίτευση και μετά.

Ο σύλλογος του Βιολογικού, προφανώς, και δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός αυτής της διαδικασίας. Στο Βιολογικό μάλιστα υπάρχουν μια σειρά άλλων λόγων που καθιστούν απαραίτητη την πραγματοποίηση Γενικής Συνέλευσης και την λήψη μιας σειράς αποφάσεων. Συνοπτικά :

  • Μέχρι πρότινος οι φοιτητές του βιολογικού είχαν το δικαίωμα να επιλέγουν και να παρακολουθούν όσα μαθήματα επιλογής επιθυμούσαν, ακόμα και αν είχαν ήδη επιλέξει τον αριθμό των μαθημάτων που απαιτούνται για την απόκτηση του πτυχίου (22 υποχρεωτικά και 14 μαθήματα επιλογής). Φέτος επειδή για μία ακόμη φορά το τμήμα αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της περαιτέρω μείωσης της χρηματοδότησής του, έχει προταθεί ο κάθε φοιτητής να μπορεί να επιλέξει μόνο 2 μαθήματα παραπάνω από αυτά που απαιτούνται για την απόκτηση πτυχίου, αν αυτά είναι εργαστηριακά μαθήματα. Κάτι που ως ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ μας  βρίσκει κάθετα αντίθετους.
  • Υπάρχει ένας κλάδος εργαζομένων του τμήματός μας που είναι απαραίτητος για την προετοιμασία των εργαστηρίων (οι λεγόμενοι παρασκευαστές). Το πρόβλημα είναι ότι τα άτομα τα οποία συνταξιοδοτούνται δεν αντικαθίστανται από νέα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στην διεξαγωγή των εργαστηριακών ασκήσεων, λόγω έλλειψης προσωπικού. Την φετινή χρονιά, για μια ακόμα φορά, επιχειρείται να δοθεί «λύση» μέσω της μετακίνησης προσωπικού, που δεν είναι παρασκευαστές, από τον έναν τομέα στον άλλο, σε τελείως διαφορετική θέση από αυτή που έχουν λόγω του γνωστικού τους αντικειμένου (από τομέα Οικολογίας στον τομέα Γενετικής) και μάλιστα χωρίς την σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων αυτών.
  • Όπως αναδείχτηκε και στην κουβέντα που έγινε στη απόπειρα Γενικής Συνέλευσης στις 19/10, υπάρχει ανάγκη να ξανανοίξει η συζήτηση γύρω από το ζήτημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Βιολόγων (που παραμένουν μετέωρα) και να αναζητηθούν νέες κινήσεις που μπορούν να γίνουν προς την κατεύθυνση της κατοχύρωσής τους.

Απ’ ότι φαίνεται όμως τα ζητήματα αυτά, καθώς κι όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, μάλλον δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους συναδέλφους της ΔΑΠ και της ΚΝΕ. Γιατί η κοινή λογική υπαγορεύει ότι αν τους ενδιέφεραν, αφενός δεν θα λειτουργούσαν με τρόπο αντιπαραθετικό προς το κύριο αμεσοδημοκρατικό όργανο λήψεως αποφάσεων του συλλόγου και αφετέρου θα φρόντιζαν να παρευρεθούν εκεί ώστε και να συντελέσουν στην συγκρότηση της απαρτίας, που είναι απαραίτητη για να ληφθεί η απόφαση, αλλά και να εκθέσουν την άποψή τους. Κάτι που δεν έκαναν την Τρίτη 19/10 που είχε προγραμματιστεί να γίνει Γενική Συνέλευση.

Είναι γεγονός ότι στα παλαιότερα μέλη του συλλόγου δεν προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη η στάση που κράτησε η ΔΑΠ Βιολογικού. Στην ουσία η ΔΑΠ αποδεικνύει (για μία ακόμη φορά) ότι είναι ένας μηχανισμός αναπαραγωγής του εαυτού της που φροντίζει να καλλιεργεί συστηματικά στα μέλη του συλλόγου μία νοοτροπία ιδιώτευσης και απαξίωσης της ενασχόλησης με τα κοινά. Καλλιεργεί δηλαδή την κυρίαρχη αντίληψη που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό επικρατεί σε πολλούς τομείς της κοινωνίας μας και έχει σαν αποτέλεσμα να λαμβάνονται αποφάσεις για εμάς, χωρίς εμάς. Με αυτήν της την τακτική συχνά στοχεύει στην αποδόμηση των αντιστάσεων που μπορεί να οργανωθούν μέσα στα Πανεπιστήμια απέναντι σε αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις ( όπως αυτή που αντιμετωπίζουμε τώρα), που πλήττουν την πλειοψηφία των φοιτητών και της κοινωνίας. Κι επειδή συχνά οι συνάδελφοι της ΔΑΠ υποστηρίζουν ότι είναι «δύναμη ευθύνης» που φροντίζει να λύνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές μέσα στη σχολή τους, καλά θα κάνουν να μας εξηγήσουν γιατί δεν παρευρέθηκαν στην επιτροπή που συζητήθηκε το θέμα για τον αριθμό των κατ επιλογήν μαθημάτων που θα έχουμε δικαίωμα να παρακολουθούμε…

Από την άλλη μεριά μας προκαλεί έντονη εντύπωση (και αποστροφή) ο δρόμος που επιλέγει να κινηθεί η ΠΚΣ-ΚΝΕ. Δεν αρκεί πλέον στους συναδέλφους που στελεχώνουν αυτήν την παράταξη να κρατούν μια αδιάλλακτη στάση σε σχέση με το πώς αναλύουν την πραγματικότητα και να μην μπαίνουν σε καμία περίπτωση σε μία λογική σύνθεσης. Είναι άλλωστε γνωστή η αντίληψή τους ότι μόνο αυτοί κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και όλες οι άλλες οργανωμένες δυνάμεις της αριστεράς είναι είτε ανεπαρκείς (σε σχέση με αυτούς), είτε «δεκανίκια» του συστήματος. Αυτήν την χρονιά όμως επέλεξαν να κάνουν ένα βήμα παραπάνω. Έχουν συγκροτήσει σε κάθε τμήμα και σχολή, Επιτροπές Αγώνα που είναι σκληρά ελεγχόμενες από την ΚΝΕ και ουσιαστικά υλοποιούν την γραμμή της, απαγορεύοντας σε κάθε άλλο πολιτικό χώρο να παρέμβει σε αυτές. Το σύνολο τώρα των Επιτροπών Αγώνα αποτελεί το ΜΑΣ ( Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών) το οποίο, ήδη από πέρυσι, κατεβαίνει σε ξεχωριστές πορείες σε σχέση με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους μαζί με το ΠΑΜΕ ,το οποίο αντίστοιχα ελέγχεται από το ΚΚΕ. Οπότε την περασμένη Τρίτη όσοι/όσες βρισκόμασταν στο ΦΜ1 κάνοντας έναν αρκετά γόνιμο (είναι αλήθεια) διάλογο την ώρα που είχε οριστεί η συνέλευση, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα θέατρο του παραλόγου. Οι συνάδελφοι της ΚΝΕ έκαναν μια μεγαλοπρεπή είσοδο, μας είπαν ότι δεν συμμετέχουν στις διαδικασίες του συλλόγου γιατί έχουν εκφυλιστεί και αποχώρησαν καλώντας όσους θέλουν πραγματικά να αγωνιστούν, να συσπειρωθούν γύρω από το ΜΑΣ. Μεγαλοφυές !!!

Είναι αδιανόητο, εξαιρετικά λυπηρό και πολιτικά χυδαίο το γεγονός ότι σε μία περίοδο που ο θεσμός του δημόσιου και αυτοδιοικούμενου Πανεπιστημίου, αναμένεται να δεχτεί ένα τρομακτικό πλήγμα, η ΠΚΣ-ΚΝΕ επιλέγει να συγκροτήσει μια δομή αντιπαραθετική προς το φοιτητικό κίνημα, μόνο και μόνο για να αυξήσει τον κομματικό της στρατό. Συνάδελφοι της ΚΝΕ λυπούμαστε πραγματικά για λογαριασμό σας, καθώς εκτός από όλα τα άλλα, αυτού του είδους οι κινήσεις πανικού είναι πολιτικά αυτοκτονικές. Δεν μπορείτε να αντιληφθείτε την έννοια της αυτονομίας των κοινωνικών χώρων και την ανάγκη της προωθητικής σύνθεσης εντός αυτών, ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς, ώστε να βρεθεί διέξοδος από αυτό το μέλλον που μας ετοιμάζουν και δεν χωράει κανέναν μας.

Όπως και να ‘χει ο πολιτικός χρόνος τους επόμενους μήνες αναμένεται πυκνός και ο σύλλογος μας θα πάρει θέση απέναντι στα ζητήματα που θα αναδυθούν, με συγκροτημένο τρόπο μέσα από τις διαδικασίες του. Είναι στο χέρι του καθενός και της καθεμιάς μας.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s