Ζεί, Ζεί , ο Τεμπονέρας Ζεί !


Το όνομα του μόνιμα στα χείλη και τα συνθήματα σε κάθε φοιτητική κινητοποίηση . Ήταν 9 Γενάρη του 91 που με τον τραγικό του θάνατο ο Νίκος Τεμπονέρας έγινε σύμβολο μιας ταραγμένης περιόδου, σύμβολο αντίστασης και θυσίας που η μνήμη συνεχίζει οδηγεί τους αγώνες του σήμερα . Καθηγητής Μαθηματικών στο 3ο Λύκειο Πάτρας ποτέ του δεν παρέμεινε αδιάφορος απέναντι στα προβλήματα της εποχής και από νωρίς ακολούθησε τον δρόμο του αγώνα.

Λέμε συχνά πως δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε την αλήθεια για ένα πρόσωπο χωρίς το περίγραμμα της κοινωνίας στην οποία έζησε. Στην περίπτωση της ζωής και του θανάτου του Νίκου Τεμπονέρα αυτό ισχύει στο ακέραιο. Είναι το φοιτητικό κίνημα του 90-91 και η ιστορία του που μας εξηγούν το πως και το γιατί της δολοφονίας του Τεμπονέρα. Η αίτια του πραγματικού ξεσηκωμού που συνέβη τότε στο χώρο της παιδείας ήταν το περίφημο πολυνομοσχέδιο του τότε υπουργού Παιδείας (και μετέπειτα βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ!) Κοντογιανόπουλου. Όσον αφορά το περιεχόμενό του, από τα εκπαιδευτικά ρεπορτάζ των ημερών γνωρίζουμε το επικείμενο «πολυνομοσχέδιο» προέβλεπε κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων και περικοπές στις υπόλοιπες παροχές προς τους φοιτητές (σίτιση-στέγαση), περιορισμό της φοιτητικής συμμετοχής στην ανάδειξη των πανεπιστημιακών οργάνων !, λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ με περίεργες «ερμηνείες» του άρθρου 16 του συντάγματος, κατάργηση της επετηρίδας διορισμού των εκπαιδευτικών, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές και πιθανότατα περιστολή του πανεπιστημιακού ασύλου («Ε» 29/10 & 6/11/90). Παρά τους και τότε αρνητικούς συσχετισμούς ξεκίνησαν οι πρώτες συνελεύσεις στα μέσα του Νοέμβρη του 90. Αρχές Δεκέμβρη και τα περισσότερα ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι κατειλημμένα. Οι μαθητές μπαίνουν και αυτοί στο χορό των καταλήψεων και συλλαλητήρια πρωτοφανή σε μέγεθος και ζωντάνια δείχνουν τη δυναμική και την αποδοχή του αγώνα. Συνέχεια

Advertisements