Απεργίες κι εξεταστική


 

Εξεταστική ξεκινάει στο Βιολογικό και στο μυαλό όλων μία είναι η βασική απορία. Όχι τα θέματα, ούτε αν θα γράψει καλά, ούτε αν είναι καλά προετοιμασμένος – αλλά αν θα μπορέσει να πάει να δώσει. Δεν είναι η πρώτη φορά που η απεργίες στα ΜΜΜ μας έχουν δυσκολέψει έως αποτρέψει τη διέλευση στη σχολή. Όλοι από τους μικρότερους έως τους μεγαλύτερους έχουν έρθει στη θέση να αναρωτηθούμε πώς θα φτάσουμε στη σχολή για να δώσουμε μάθημα ή να κάνουμε εργαστήριο όταν λειτουργεί μόνο ο ηλεκτρικός ή το μετρό. Και σε κάθε τέτοια περίπτωση η πλειοψηφία αγανακτεί, διαμαρτύρεται, προσπαθεί να επικοινωνήσει με τους διδάσκοντες και τελικά τις περισσότερες φορές δε βγάζει άκρη και συμβιβάζεται με το να πάρει ταξί για να πάει στη σχολή και να φύγει.

Και υπαίτιος όλων αυτών? Όχι δεν είναι η απεργία των ΜΜΜ, όπως όλοι πάτε να πείτε, αυτή είναι όνο επιφανειακή αιτία. Βασικός υπεύθυνος για την ταλαιπωρία των φοιτητών είναι ο μέχρι πρότινος πρόεδρου του τμήματος κ. Φραγκούλης. Η στάση που τόσο καιρό κρατάει απέναντι στη διεξαγωγή της λειτουργίας του πανεπιστημίου εν έσω απεργιών ήταν ότι τίποτα δεν εμποδίζει την ομαλή λειτουργεί του τμήματος, με το οποιοδήποτε κόστος αυτό σήμαινε για τους φοιτητές. Κι αυτό ήταν φανερό τόσο άμεσα, μην αναβάλλοντας εξετάσεις ημέρες που κυκλοφορούσε μόνο το Τραμ ή το μετρό ισχυριζόμενος ότι κάποια μέσα κυκλοφορούν, αλλά κι έμμεσα δείχνοντας παγερή αδιαφορία σε mail φοιτητών που διαμαρτύρονται και μη μπαίνοντας καν στον κόπο να διευκρινίσει αν θα κλείσει ή όχι το τμήμα. Επανειλημμένως το θέμα τέθηκε στη συνέλευση τμήματος από φοιτητές όπου μετά από μεγάλη πίεση (γιατί ο κ. Φραγκούλης αρνείτο να μπει στη διαδικασία να το συζητήσει και το απέρριπτε ως «αηδίες») κατάφερε να συζητηθεί και μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις βρήκε απόφαση τμήματος που ορίζει ότι » όταν όλα τα ΜΜΜ απεργούν, τότε θα αναστέλλεται η λειτουργία του τμήματος». Ημίμετρο που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει. Είναι μια έξοδος διαφυγής που επιτρέπει στον πρόεδρο να αναγκάζει τους φοιτητές να έρχονται στη σχολή όταν κυκλοφορεί μόνο ο Προαστιακός, εφόσον δεν είναι δεσμευμένος από απόφαση τμήματος! Οποιαδήποτε προσπάθεια έγινε περαιτέρω για να διευρυνθεί η απόφαση ότι αναστολή λειτουργίας θα υπάρχει όταν τα λεωφορεία και το μετρό απεργούν (που χωρίς αυτά είναι αδύνατον να έρθει το σύνολο των φοιτητών χωρίς πρόβλημα), το θέμα απορρίφθηκε ως «συζητηθέν» με ύφος αλαζονικό κι απαξιωτικό.   Συνέχεια

Επιστρατεύτηκαν και οι συρμοί


Η βίαιη εισβολή των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ χθες τα ξημερώματα στο κατειλημμένο μηχανοστάσιο του μετρό στα Σεπόλια και το «σπάσιμο» της πολυήμερης απεργίας των εργαζομένων ακολούθησε την αυταρχική επιλογή της κυβέρνησης να επιστρατεύσει τους απεργούς στα μέσα σταθερής τροχιάς.

Λίγο πριν από τις 4 τα ξημερώματα διμοιρίες των ΜΑΤ και άνδρες των ΕΚΑΜ έκοψαν την αλυσίδα με την οποία είχαν κλείσει την κεντρική πύλη οι απεργοί και εισέβαλαν στο αμαξοστάσιο. Εκείνη τη στιγμή στον χώρο βρίσκονταν περί τους 50 εργαζομένους, που περιφρουρούσαν την κατάληψη, εκ των οποίων τρεις προσήχθησαν και κατόπιν αφέθηκαν ελεύθεροι. Λίγες ώρες νωρίτερα είχαν αρχίσει να επιδίδονται και τα πρώτα φύλλα επιστράτευσης, τα οποία καλούσαν τους εργαζομένους να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Συνέχεια

Οι μισοί πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους


 

Ένας στους δύο πολίτες δηλώνει ότι το 2013 δεν θα μπορέσει να πληρώσει τους φόρους στα ακίνητα και θα προσπαθήσει είτε να πουλήσει ακίνητα ακόμη και κάτω από την αντικειμενική τους αξία ή να δανειστεί για να αποφύγει τις ποινικές ευθύνες που προβλέπονται για τους οφειλέτες του Δημοσίου, σύμφωνα με έρευνα της Kapa Research που παρουσιάστηκε σήμερα στο Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ).

 

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα, το ποσοστό εκείνων που εκτιμούν ότι δεν θα μπορέσουν την επόμενη χρονιά να πληρώσουν τους φόρους στα ακίνητα (ΦΑΠ, «χαράτσι», φόρος εισοδήματος) φθάνει στο 54%, ενώ άλλο ένα 32% δηλώνει ότι μάλλον θα ανταποκριθούν, χωρίς όμως να είναι σίγουροι.

Νέοι και Νέες του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ: Οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ έχουν δίκιο και θα νικήσουν


Ανακοίνωση των Νέων ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ:

 

Ο αγώνας των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ, που στηρίζεται από ένα πλατύ κύμα αλληλεγγύης όλου του κόσμου της εργασίας, βρίσκεται στο στόχαστρο της κυβέρνησης Σαμαρά που αποφάσισε την επίταξη των απεργών. Η κυβέρνηση μας δείχνει για άλλη μια φόρα ότι είναι αποφασισμένη να τσακίσει κάθε κομμάτι που αποφασίζει να δώσει μια μάχη υπεράσπισης των εργατικών και κοινωνικών κατακτήσεων, κάθε κομμάτι που επιλέγει δυναμικά να αντισταθεί στις μνημονιακές πολιτικές της εξαθλίωσης.
Καθήκον όλης της αγωνιζόμενης κοινωνίας είναι η ανυποχώρητη στήριξη του αγώνα των απεργών του ΜΕΤΡΟ και το σπάσιμο του εκβιασμού και της τρομοκρατίας που εκπορεύεται από την κυβέρνηση. Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας. Είναι αγώνας για την υπεράσπιση των δημόσιων συγκοινωνιών ως κοινωνικό αγαθό. Είναι αγώνας υπεράσπισης των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων. Είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης απέναντι στις βάρβαρες πολιτικές των μνημονίων.
Νίκη στον αγώνα των εργαζομένων του ΜΕΤΡΟ.
Να γίνει ο αγώνας αυτός η αρχή του τέλους για τη μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά.
Όλοι και όλες σήμερα στη 1 το μεσημέρι, στο αμαξοστάσιο του ΜΕΤΡΟ στα Σεπόλια.

 

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς!


Οι απεργοί στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς δίνουν τις τελευταίες ημέρες μία μάχη ενάντια στα ενιαία μισθολόγια και στα λοιπά εργασιακά μέτρα που βυθίζουν την κοινωνία στον εργασιακό μεσαίωνα, την φτώχεια, την ανεργία. Ο αγώνας τους από την πρώτη στιγμή επιχειρήθηκε να κατασυκοφαντηθεί από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την κυβέρνηση, ενώ σήμερα η κυβέρνηση σε μία πρωτοφανή επίδειξη αυταρχισμού προχώρησε στο ακραίο μέτρο της επίταξης!

Είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και καλούμε όλον τον κόσμο να σταθεί στο πλάι τους, καθώς ο αγώνας τους μας αφορά όλους και όλες!

 

Τώρα ή ποτέ, να δώσουμε όλοι μαζί τη μάχη ενάντια στα μνημόνια, την κυβερνητική τρομοκρατία, την καταπάτηση όλων των ελευθεριών και των δικαιωμάτων!

 

Πηγή : http://anadrash-aren.blogspot.gr

Αφιέρωμα στις καταλήψεις: «Στην κατάληψη της ζωής μας, απαντάμε με καταλήψεις»


ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Κώστας Παπαντωνίου – Μανώλης Γασπαράκης

Στις 20 Δεκεμβρίου αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στην κατάληψη Βίλλα Αμαλίας, μετά από ανώνυμη καταγγελία και συλλαμβάνουν 8 άτομα. Στις 28/12 η ΕΛ.ΑΣ. μπαίνει αυτή τη φορά, στο κτήριο της ΑΣΟΕΕ και με πρόσχημα την πάταξη του παρεμπορίου κάνει φύλλο και φτερό στέκια αριστερών οργανώσεων και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, ενώ κατάσχεται ο εξοπλισμός του ραδιοφωνικού σταθμού 98fm. Στις 9/1/13 πραγματοποιείται αστυνομική επιχείρηση στην κατάληψη Σκαραμαγκά, ενώ την ίδια μέρα αναρχικοί ανακαταλαμβάνουν τη Βίλλα Αμαλίας. Δύο ώρες αργότερα η αστυνομία προχωρά σε νέα επιχείρηση εκκένωσης, συλλαμβάνοντας αυτή τη φορά 93 άτομα. Στις 15/1 η αστυνομία εισβάλλει στην παλαιότερη εν ενεργεία κατάληψη, αυτής της Λέλας Καραγιάννη 37. Συνολικά 14 άτομα προσαγάγονται, αλλά λίγες ώρες αφήνονται ελεύθερα και το κτήριο ανακαταλαμβάνεται.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Δένδιας, εξήγγειλε ότι όλες οι καταλήψεις θα διαλυθούν και θα αξιοποιηθούν από το Δημόσιο. «Οι χώροι είναι πιο δημόσιοι από ποτέ», απαντούν στην «Αυγή» της Κυριακής συμμετέχοντες στους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, αλλά και κάτοικοι των περιοχών όπου εδρεύουν. «Δεν αποτελούν ορμητήρια βίας, αλλά πολιτιστικά, πολιτικά και κοινωνικά κέντρα, που καλύπτουν σημαντικές ανάγκες, που ξεκινούν από τη στέγαση και φτάνουν στην ανταλλαγή ιδεών», λένε με μία φωνή.

 

«Η Βίλλα έμεινε ζωντανή χάρη σε εμάς, τα… κακοποιά στοιχεία»

Από το 1973 και για 17 ολόκληρα χρόνια η Βίλλα Αμαλίας, ήταν ένα από τα πολλά εγκαταλειμμένα παλιά κτήρια της Αθήνας. Από τη στιγμή που πέρασε στα χέρια του Δημοσίου έπαψε να λειτουργεί. Ο Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων την άφησε στο έλεος της φθοράς του χρόνου, χωρίς να δείξει ποτέ το παραμικρό ενδιαφέρον για την αξιοποίησή της. Αντιεξουσιαστές αποφάσισαν να την καταλάβουν και να της δώσουν ζωή το 1990. Οι κάτοικοι αντιμετώπιζαν το γεγονός επιφυλακτικά. Σύντομα όμως «τα παιδιά της κατάληψης» έγιναν μέρος της καθημερινότητάς τους. Συνέχεια

Σφάδαζα από τον πόνο και μου φώναζαν «σκάσε»


 

Η μαρτυρία της Ράνιας Βερβερίδου, 62 χρόνων, τραυματία στις Σκουριές

 

Ποτέ στη ζωή μου δεν περίμενα ότι θα γνώριζα από πρώτο χέρι αυτό που ο κόσμος λέει αστυνομική βία… Εμείς, εδώ στη Χαλκιδική, είμαστε απλοί άνθρωποι. Μέχρι πρόσφατα ζούσαμε ήσυχα στον τόπο μας και δεν είχαμε εμπειρίες από διαδηλώσεις και ΜΑΤ. Ξαφνικά κάποιοι υψηλά ιστάμενοι αποφάσισαν να καταστρέψουν τον τόπο μας, “φυτεύοντας” μέσα στο όμορφο δάσος μας, στις Σκουριές, ένα ανοιχτό μεταλλείο χρυσού… Αντιδράσαμε από την πρώτη στιγμή και εξ αρχής οι κυβερνώντες έφεραν τα ΜΑΤ για να μας τρομοκρατήσουν. Το “μακελειό” όμως που έγινε τον περασμένο Οκτώβριο δεν το χωρά μέχρι και σήμερα ο νους μου. Συνέχεια

Ναζήδες, Ρουφιάνοι, Δημοσιογράφοι


Για το σημερινό πρωτοσέλιδο που πάγωσε την (αντιρατσιστική) Ελλάδα

του Γαλαξιάρχη

451030_protothema.jpg

Γράφω χωρίς ψυχραιμία. Επέλεξα να γράψω χωρίς ψυχραιμία, γιατί υπάρχουν κι εκείνες οι περιπτώσεις που η εγρήγορση από την έκκριση αδρεναλίνης κάνει τις σκέψεις καθαρότερες. Αποτρέπει την αυτολογοκρισία της ενήλικης καθημερινότητας.

Αν και ζω σε μία χώρα που τα κατάπτυστα πρωτοσέλιδα εφημερίδων αποτελούν κοινό τόπο. Που η επίσημη κυβέρνηση και σχεδόν σύσσωμο το πολιτικό σύστημα έχει νομιμοποιήσει το ρατσισμό, την ξενοφοβία και -γιατί όχι- το νεοναζισμό. Που δεν περνάει μέρα να μην διαφημίζεται ένας τουλάχιστον παραλογισμός ως φυσιολογική κατάσταση. Αρνούμαι να αποδεχτώ αυτήν την «κανονικότητα». Συνέχεια