Περί απαρτίας, προσχηματικών διαφωνιών και… κινηματικού οπορτουνισμού!


aporia

Σε μια χρονική περίοδο που η πανεπιστημιακή κοινότητα, η νεολαία και ο κόσμος της εργασίας δέχονται μια ανηλεή και συστηματική επίθεση στα κεκτημένα τους δικαιώματα, αναγκαζόμαστε να μπούμε σε μία δίχως αιτία αντιπαράθεση και με το σχήμα Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ.-Ε.Α.Α.Κ.

Τη Τρίτη 26/5 η ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ έγινε στόχος επίθεσης, από τη μεριά των συναδέλφων του ΚΑΡΑΒΙ – ΕΑΑΚ, με αποτέλεσμα τη μη συγκρότηση κοινού πλαισίου μεταξύ των δυο δυνάμεων και κατ’ επέκταση τη διάσπαση της κοινής μας δράσης. Η επίθεση (που δεν θα χαρακτηρίσουμε «πολιτική διαφωνία») έγινε σε δυο θέσεις του πολιτικού πλαισίου μας: στη πάγια και αμετακίνητη θέση της ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ για τα Συμβούλια Διοίκησης και τα όργανα συνδιοίκησης, καθώς επίσης και στη θέση μας για το Σχέδιο Δράσης για την απασχόληση των νέων.  Συνέχεια

Δημοσιογράφος και όχι δημοσιοσχεσίτης με τη διαφθορά


Του Κώστα Βαξεβάνη

Στη δημοσιογραφία συνηθίζουμε να αποδίδουμε είτε μαγικές ικανότητες, είτε την ευθύνη για τα πάντα. Και οι δύο ερμηνείες είναι λάθος. Δημοσιογραφία είναι ο δρόμος,-πολλές φορές μοναχικός- της αλήθειας. Ακούω πολλές φορές συναδέλφους να μιλούν για την αντικειμενικότητα της δημοσιογραφίας, σαν να πρόκειται για ένα μαυσωλείο που πρέπει να προσκυνήσουμε. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Ηαντικειμενικότητα είναι ο βαθμός της ευπρέπειας του υποκειμενισμού μας. Πόσο ευπρεπείς, τίμιοι και επαγγελματίες είμαστε μέσα σε έναν κόσμο που όλα είναι σχετικά. Και πόσο αποφασισμένοι να πολεμήσουμε ενάντια σε παγίδες σε έναν κόσμο υπερπληροφόρησης.

 

Συνηθίζω να λέω μια φράση του Τζώρτζ Όργουελ συχνά «δημοσιογραφία είναι να αποκαλύπτεις όσα οι άλλοι θέλουν να αποκρύψουν. Όλα τα άλλα είναι δημόσιες σχέσεις». Πρέπει να το κάνεις με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την προσωπικότητα των ανθρώπων. Αλλά πρέπει να το κάνεις.

 

Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, η δημοσιογραφία δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια. Ένα διεφθαρμένος πυρήνας κυβερνά τη χώρα. Στο κέντρο του είναι επιχειρηματίες που κάνουν ό,τι θέλουν και συνήθως κλείνουν δουλειές με το κράτος. Στη συνέχεια οι πολιτικοί νομοθετούν ως κοινοί μαφιόζοι για να εξυπηρετήσουν και πολλές φορές να νομιμοποιήσουν αυτούς τους πολιτικούς. Και στο τέλος οι δημοσιογράφοι δεν λένε κουβέντα.

Συνέχεια

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ


Τελευταία βλέπουμε σε όλο του το μεγαλείο τον όλο και βιαιότερο τρόπο με τον οποίο οι …“κυβερνώντες” θέλουν να ξεπαστρέψουν κάθε κοινωνικό αγαθό, κάθε δημόσιο χώρο ελεύθερης έκφρασης και κάθε κοινωνική κατάκτηση. Μόνος στόχος τους η παραγωγή πλήρως εξειδικευμένων δίχως κριτική σκέψη και άποψη εργατών. Με γοργά βήματα, η Ευρώπη και όλη η γη περνάει το κατώφλι της αυγής ενός νέου μεσαίωνα.

Ένας δύσπιστος θα πει πως δε μπορεί κάπου θα έχουμε κάνει λάθος στην ανάλυση των γεγονότων, κάπου κάτι δεν καταλάβαμε, ότι δεν μπορεί να αγνοούν τόσο επιδεικτικά το συμφέρον της κοινωνίας για να προωθήσουν ένα παράλογο από κάθε άποψη και σε πολλές περιπτώσεις μη εφαρμόσιμο σχέδιο. Ένα σχέδιο, που ονομάστηκε “Αθηνά” παρά την προφανή έλλειψη σοφίας στο σχεδιασμό του καθώς προβλέπει την συγχώνευση τμημάτων με άσχετα γνωστικά αντικείμενα στην πλειονότητα των περιπτώσεων όπως και το κλείσιμο πολλών σχολών που κάποιοι Συνέχεια

Απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων της Σχολής Θετικών Επιστημών για το Σχέδιο «Αθηνά»


ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΑΘΗΝΑ»

Ο Σύλλογος Διδασκόντων της Σχολής Θετικών Επιστημών στη Γενική του Συνέλευση της 11-3-13συζήτησε διεξοδικά το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Η ΓΣ θεωρεί ότι το σχέδιο «Αθηνά» αποτελεί απροκάλυπτη παρέμβαση του Υπουργείου στα εσωτερικά των Πανεπιστημίων και παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου αυτοδιοίκητού τους, καθώς καταργεί στην πράξη το Άρθρο 16 του Συντάγματος.

Σχεδιάστηκε και προωθείται χωρίς στοιχειώδη διάλογο με την πανεπιστημιακή κοινότητα και οδηγεί στη διάλυση της δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης. Χαρακτηρίζεται από πρόδηλες αντιφάσεις, δεν διέπεται από ακαδημαϊκές αρχές, αντιστρατεύεται το συμφέρον των φοιτητών /ριών και μελλοντικών αποφοίτων και στρέφεται κατά της χειμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας.
Συνέχεια

Τρεις οπτικές γωνίες για τη δίκη Κασιδιάρη


Είσαι μεταπτυχιακός φοιτητής.

Βρίσκεσαι στο πανεπιστήμιο.

Ένα αυτοκίνητο σταματάει σε ένα σημείο που βρίσκεσαι μόνος.

Πέντε φουσκωτοί ξυρισμένοι με ρόπαλα σε τσακίζουν στο ξύλο και σε μαχαιρώνουν στο πόδι.

Σου κλέβουν την ταυτότητα για να ξέρουν τη διεύθυνσή σου.

Μόνο κριτήριο για την πράξη τους, η εμφάνισή σου.

Αποφασίζεις να νικήσεις τον τρόμο και να αντιδράσεις.

Μαθαίνεις ότι κάποιος έχει συγκρατήσει τον αριθμό του αυτοκινήτου.

Καταθέτεις μήνυση. Συνέχεια

Προσβολή μνήμης τεθνεώτων από μαγκάλι


Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης και ο Στουρνάρας αύξησαν κατά 40% την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης επειδή ήθελαν να πεθάνουν οι δύο φοιτητές στη Λάρισα, να καούν τα τρία παιδιά στις Σέρρες, να φτάσει η ατμοσφαιρική ρύπανση στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων τριάντα ετών; Προφανώς όχι, προφανώς δεν ήθελαν να συμβούν όλα τούτα, αλλιώς θα ήταν διεστραμμένοι δολοφόνοι. Εκτός όμως από τον άμεσο δόλο, διώκονται ποινικά ο ενδεχόμενος δόλος, δηλαδή το να κάνεις κάτι παρόλο που γνωρίζεις ότι ενδέχεται να βλάψεις κάποιον, και η βαριά αμέλεια, δηλαδή το να κάνεις κάτι δίχως να υπολογίζεις ότι ενδέχεται να βλάψεις κάποιον.

Συνέχεια