Περί απαρτίας, προσχηματικών διαφωνιών και… κινηματικού οπορτουνισμού!


aporia

Σε μια χρονική περίοδο που η πανεπιστημιακή κοινότητα, η νεολαία και ο κόσμος της εργασίας δέχονται μια ανηλεή και συστηματική επίθεση στα κεκτημένα τους δικαιώματα, αναγκαζόμαστε να μπούμε σε μία δίχως αιτία αντιπαράθεση και με το σχήμα Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ.-Ε.Α.Α.Κ.

Τη Τρίτη 26/5 η ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ έγινε στόχος επίθεσης, από τη μεριά των συναδέλφων του ΚΑΡΑΒΙ – ΕΑΑΚ, με αποτέλεσμα τη μη συγκρότηση κοινού πλαισίου μεταξύ των δυο δυνάμεων και κατ’ επέκταση τη διάσπαση της κοινής μας δράσης. Η επίθεση (που δεν θα χαρακτηρίσουμε «πολιτική διαφωνία») έγινε σε δυο θέσεις του πολιτικού πλαισίου μας: στη πάγια και αμετακίνητη θέση της ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ για τα Συμβούλια Διοίκησης και τα όργανα συνδιοίκησης, καθώς επίσης και στη θέση μας για το Σχέδιο Δράσης για την απασχόληση των νέων. 

Είναι γεγονός οτι με το νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου θεσπίζονται τα Συμβούλια Διοίκησης καθώς και ο πλήρης αποκλεισμός των φοιτητικών αντιπροσώπων από τα όργανα συνδιοίκησης. Στόχος του νόμου είναι η φίμωση των φοιτητών με αποτέλεσμα τη λήψη αποφάσεων, μέσα από κλειστές διαδικασίες, χωρίς να λογοδοτούν πουθενά. Πάγια θέση της ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ αποτελεί η συμμετοχή των φοιτητών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Ειδικά μέσα στα όργανα συνδιοίκησης παίρνονται αποφάσεις που αφορούν όλους μας και παλεύουμε και τώρα (όπως πάντα) να έχουμε λόγο στις αποφάσεις αυτές. Αποτελούν χώρο διεκδίκησης και μέσο πάλης φοιτητικών αιτημάτων και ως εκ τούτου, η απουσία μας αποτελεί «δώρο» σε όσους θέλουν οι φοιτητικές φωνές να μην ακούγονται. Η παρέμβαση και διεκδίκηση οφείλει να γίνεται ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ μας δίνεται η δυνατότητα: από τους δρόμους και τα αμφιθέατρα μέχρι τις συνεδριάσεις τμημάτων και άλλων οργάνων. Για το λόγο αυτό απαιτούμε τη μη εφαρμογή του νόμου και όσον αφορά τα όργανα συνδιοίκησης, επιστροφή αρχικά στη παλαιή δομή και περαιτέρω βελτίωση της. ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!

Όσον αφορά το αισχρό σχέδιο δράσης για την απασχόληση των νέων που έχει κατατεθεί, από τους υπουργούς Ανάπτυξης και Παιδείας, η ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ έχει πάρει σαφή θέση εναντίον. Είναι ένα σχέδιο δράσης που αδυνατεί να δώσει πραγματική απάντηση στο πρόβλημα της ανεργίας και καταδικάζει τους νέους εργαζόμενους σε ένα αέναο κύκλο κατάρτισης – απασχόλησης – ανεργίας – επανακατάρτισης, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα στην εργοδοσία ένα φτηνό ευέλικτο ανακυκλώσιμο εργατικό δυναμικό χωρίς ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Και για το λόγο αυτό αίτημα μας είναι η απόσυρση του σχεδίου δράσης και αντικατάστασή του με ένα ΝΕΟ σχέδιο δράσης που θα δίνει πραγματική και ουσιαστική λύση στην ανεργία και δεν θα υποβαθμίζει τον εργαζόμενο. Ωστόσο οι συνάδελφοι του ΚΑΡΑΒΙ – ΕΑΑΚ προτίμησαν να σταθούν στη ταμπέλα (σχέδιο δράσης) και όχι στο περιεχόμενο. Προφανώς έχει περισσότερη σημασία για το πως θα βαφτισθούν τα μέτρα, παρά το περιεχόμενο των μέτρων. Προφανώς μια σειρά μέτρων όπως μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές και ασφάλιση, 35ωρο – 5μερο, πλήρη εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους, δεν είναι θεμιτά κάτω από τη ταμπέλα «Σχέδιο Δράσης».

Προς μεγαλύτερη έκπληξη μας όμως, οι συνάδελφοι του ΚΑΡΑΒΙ – ΕΑΑΚ είχαν αντίρρηση στις δυο αυτές βάσεις στη συγκεκριμένη και μόνο συνέλευση, καθώς οι θέσεις αυτές υπήρχαν στο πολιτικό μας πλαίσιο και στις προηγούμενες συνελεύσεις στις οποίες καταλήξαμε σε κοινή δράση. Επομένως που ακριβώς αποσκοπούσε η διαφωνία αυτή; Μήπως στο γεγονός ότι πλησιάζουν οι φοιτητικές εκλογές και οι συνάδελφοι από το ΚΑΡΑΒΙ-ΕΑΑΚ επέλεξαν αυτόν τον τρόπο για να «μετρήσουν τις δυνάμεις τους»; Ελπίζουμε όχι. Ελπίζουμε δηλαδή ότι δεν αντιμετώπισαν με τόσο εργαλειακό τρόπο τη συνέλευση του συλλόγου και το εγχείρημα της ενότητας της αριστεράς στη δράση, με βάση το οποίο καιρό τώρα έχουμε συμπορευτεί.

Οι εκπλήξεις όμως της ημέρας δε σταμάτησαν εκεί. Στο τέλος της διαδικασίας και ενώ ήταν αμφίβολο το αν είχε συμπληρωθεί η απαρτία της γενικής συνέλευσης (101 άτομα), οι συνάδελφοι της ΕΑΑΚ αρχικά εισηγήθηκαν να πάρουμε απόφαση ανεξαρτήτως του αν υπάρχει ο απαραίτητος αριθμός ατόμων. Στη συνέχεια υπαναχώρησαν και επανήλθαν με την εξής μάλλον πρωτοφανή πρόταση: να αποφασίσει ο κόσμος που ήταν εκεί αν συγκροτούσε σώμα συνέλευσης, ώστε να προχωρήσει και να λάβει απόφαση στο όνομα του συλλόγου!!! Κατόπιν της δικής μας αντίδρασης, καθώς και του ΜΑΣ, αλλά και ανένταχτου κόσμου, κάτι τέτοιο τελικά δεν συνέβη και δεν ελήφθη απόφαση αφού η απαρτία –δυστυχώς- δεν είχε συμπληρωθεί. Η έλλειψη κόσμου οφείλεται σαφώς και στη στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, η οποία δεν κάνει προσπάθειες ενημέρωσης των φοιτητών, παρά το γεγονός ότι υπογράφει στο Δ.Σ. του συλλόγου για τη διεξαγωγή συνέλευσης. Όμως, ο στόχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ είναι πασιφανής.

Η στάση μας όσον αφορά την τήρηση της απαρτίας της ΓΣ δε σχετίζεται ούτε με τυπολατρεία ούτε με γραφειοκρατικό φετιχισμό. Βασική αρχή των δημοκρατικών θεσμών –είτε έμμεσης, είτε άμεσης δημοκρατίας- είναι η αμετάκλητη τήρηση των κανόνων που τους διέπουν. Δε γίνεται να στηρίζουμε τους όρους λειτουργίας των γενικών συνελεύσεων όποτε μας βολεύει και τις υπόλοιπες φορές να τους αγνοούμε. Κάτι τέτοιο συνιστά ιδιοκτησιακή αντίληψη του συλλόγου και καταλήγει να υποσκάπτει τις συλλογικές διαδικασίες του. Πέρα από την παραπάνω θέση αρχής για το σχήμα μας, η τακτική αυτή που δοκίμασε να ακολουθήσει η ΕΑΑΚ, εγκυμονεί ορισμένους ακόμα κινδύνους:

  • Είναι ξεκάθαρο ότι σημαντικό τμήμα φοιτητών/φοιτητριών, λόγω της ανασφάλειας αλλά και της εντατικοποίησης που γεννά η κρίση, δεν αντιλαμβάνεται τη σχολή του ως συλλογικό χώρο, μέσα από το οποίο μπορεί να παλέψει για να βελτιώσει τη ζωή του. Κατά συνέπεια απέχει και από τις συλλογικές του διαδικασίες όπως η ΓΣ. Όλο αυτό πλαισιώνεται από μία αντίληψη που λέει ότι αυτά «αφορούν μόνο τις παρατάξεις που τσακώνονται μεταξύ τους, μιλάνε μόνες τους και κάνουν ότι θέλουν». Το χειρότερο που μπορεί λοιπόν να κάνει ένα αριστερό σχήμα είναι να επιβεβαιώσει τέτοιες αντιλήψεις ακολουθώντας τακτικές όπως αυτή που περιγράφουμε παραπάνω. Ειδικά σε μια περίοδο που η πάλη μέσα από τη συλλογικότητα βρίσκει διαρκώς εμπόδια, η τήρηση των κανόνων των δημοκρατικών διαδικασιών πρέπει να φυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού. Κάτι αντίθετο μόνο προς αντιδραστική κατεύθυνση θα μπορούσε να λειτουργήσει.

  • Αν επιτρέπαμε να προηγηθεί κάτι τέτοιο, ποιος θα εμπόδιζε την επόμενη φορά τη ΔΑΠ, ή κάποια ακροδεξιά ομάδα, ή κάποια οποιαδήποτε ομάδα να μπει σε ένα αμφιθέατρο, να πάρει μια απόφαση και να την ονομάσει «απόφαση συλλόγου»;

Σε ότι αφορά τη διασφάλιση των όρων λειτουργίας των διαδικασιών του συλλόγου, ως ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ – ΑΡΕΝ δεν κάνουμε καμία έκπτωση. Ούτε βέβαια σε πολιτικά τεκμηριωμένες θέσεις που έχουν να κάνουν με την αυξημένη συμμετοχή των φοιτητών σε όργανα συνδιοίκησης, την πάλη για ένα δημοκρατικότερο και πληρέστερο δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο, τον αγώνα για καλύτερους όρους δουλειάς για τη νεολαία και όχι μόνο.

Συνεχίζουμε να απευθύνουμε διαρκές κάλεσμα συμπόρευσης σε αυτή μας τη προσπάθεια, προς τους συναδέλφους της ΕΑΑΚ, του ΜΑΣ και του συνόλου των φοιτητών/φοιτητριών που θέλει να παλέψει για ζωή με αξιοπρέπεια! Όχι γιατί αντιμετωπίζουμε την συμπόρευση των δυνάμεων της αριστεράς παντού και πάντα ως αυταξία. Αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι τώρα ίσως περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να προτάξουμε τα στοιχεία που ενώνουν, και όχι εκείνα που μας διαφοροποιούν.

Για άλλη μία φορά, ο μεγαλύτερος εχθρός μας δείχνει να είναι ο κακός μας εαυτός. Ας αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι από αυτό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s