«Οχι» Εκκλησίας στον νόμο για δωρεά οργάνων


Αμφισβητήθηκε -σε ημερίδα- ο εγκεφαλικός θάνατος, ενώ θεωρήθηκαν επιτρεπτές οι μεταμοσχεύσεις μόνο από διπλά όργανα

Της Λινας Γιανναρου

Ενα ενιαίο, αρραγές, εκκλησιαστικό μέτωπο διαμορφώνεται απέναντι στον νέο νόμο για τη δωρεά οργάνων, ο οποίος πρόκειται να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουνίου. Φωνές όπως της Ιεράς Μητρόπολης Γλυφάδας, που τον περασμένο Ιανουάριο είχε τρομοκρατήσει τους πιστούς με το περίφημο «είμαστε όλοι υποψήφιοι για να μας σκοτώσουν πριν να πεθάνουμε», έχουν πλέον πληθύνει, με ανοιχτό το ενδεχόμενο προσφυγής χριστιανικών φορέων στο ΣτΕ για ακύρωση του νόμου. Συνέχεια

Advertisements

Μια παλιά μαχαιριά που κάθε 22 Απρίλη στάζει πύον


Του Πέτρου Κατσάκου

Ελευθεροτυπία 23/4/1986

 

«Επιδρομή από φασιστοειδή στοιχεία και μέλη της ΕΠΕΝ οπλισμένα με στιλέτα και λοστούς έγινε χθες το πρωί στη Νομική Σχολή της Αθήνας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά φοιτητές και να προκαλέσουν ζημιές στο κτίριο».

 

Ήταν 22 Απριλίου του 1986, λίγες ημέρες πριν τις φοιτητικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Στο κτήριο της Νομικής επικρατούσε μια διάχυτη ανησυχία. Είχε προηγηθεί μια άγρια συμπλοκή στη Σόλωνος την προηγούμενη μέρα ανάμεσα σε μέλη της ΔΑΠ και της Πανσπουδαστικής και όλοι περίμεναν τη συνέχιση της κόντρας. Ήταν νωρίς το πρωί και οι λιγοστοί φοιτητές κυκλοφορούσαν μουδιασμένοι. Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι αλλά κανείς δεν ήξερε που και πως θα ανάψει το φυτίλι. Στην είσοδο της Νομικής κάτι λίγα πηγαδάκια με καφέ και τσιγάρο δίχως όρεξη για πολλά. Για μάθημα ούτε λόγος. Στο επίκεντρο της κουβέντας το ξύλο της προηγούμενης μέρας και ο φόβος των αντιποίνων για τα σπασμένα τραπεζάκια της ΔΑΠ από τους Κνίτες. Σχεδόν κανείς δεν ήξερε πως την ίδια ώρα συνεδρίαζε το Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ, με κεντρικό θέμα την υποβολή μήνυσης κατά του φοιτητή της Νομικής Μάκη Βορίδη, γνωστού ήδη για την φασιστική του δράση και τις επιθέσεις κατά φοιτητών στους δρόμους πέριξ της πλατείας Εξαρχείων και στο Χημείο. Συνέχεια

Μανωλάδα: Τα κροκοδείλια δάκρυα της Χρυσής Αυγής.


126362-dictatorship1.jpg

 

 

Αν επρόκειτο για καλοκαιρινή επιθεώρηση πιστεύω πως ο τίτλος θα ήταν «Και κλάμα η κυρία». Αυτή την εβδομάδα η Χρυσή Αυγή μέσα από το site της έχει ρίξει πολύ κλάμα, τόσο για το δημοσίευμα του Guardian που τη φέρει να χρηματοδοτείται από Έλληνες εφοπλιστές, όσο και για όσους την συνδέουν με τα γεγονότα στη Μανωλάδα, ισχυριζόμενη ότι αυτή «ποτέ δεν έχει πυροβολήσει λαθρομετανάστες». Της Μαρίνας Βήχου

Όχι, η αλήθεια να λέγεται, μέχρι τώρα οι βουλευτές της έχουν μόνο χαρακτηρίσει τους μετανάστες στην Ελλάδα «υπανθρώπους», υποψήφιοι βουλευτές της (Θ. Σκορδέλη) έχουν κατηγορηθεί για ενορχήστρωση επίθεσης εναντίον Αφγανών μεταναστών στον Άγιο Παντελεήμονα και οπαδοί της ανά την Ελλάδα εφαρμόζουν το έθιμο της αρχαίας κρυπτίας κυνηγώντας και μαχαιρώνοντας τη νύχτα ανύποπτους μετανάστες μελαμψού δέρματος. Μαχαιρώματα ναι, αλλά όχι και πυροβολισμοί!

Σήμερα όμως νομίζω ότι αξίζει να ασχοληθούμε με τις σχέσεις των ελληνικών φασιστικών και δικτατορικών καθεστώτων στην Ελλάδα με το μεγάλο κεφάλαιο και δη το εφοπλιστικό με αφορμή την επέτειο της χούντας.
Συνέχεια

Απόφαση του Δ.Σ. Συλλόγου Διδασκόντων ΣΘΕ ΕΚΠΑ σχετικά με την οικονομική κατάσταση των ΑΕΙ και του Διδακτικού Προσωπικού


ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Διδασκόντων της Σχολής Θετικών Επιστημών του Ε.Κ.Π.Α. στη συνεδρίασή του της 16ης Απριλίου 2013 συζήτησε την οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το Ε.Κ.Π.Α. καθώς και οι διδάσκοντες σε αυτό.

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η οικονομική πολιτική που επιβάλλεται βίαια από τις μνημονιακές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια στην Παιδεία οδηγεί όλες τις βαθμίδες της σε δραματικά αδιέξοδα. Η θεσμική αποδιάρθρωση των Α.Ε.Ι που επιχειρείται με τους νόμους 4009/11 και 4076/12 στοχεύει στην κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα οι διδάσκοντες για να επιβιώσουν ερευνητικά μεταλλάσσονται σε επαίτες ιδιωτικής χρηματοδότησης.
Συνέχεια

Η μέρα μετά τις φοιτητικές εκλογές…


Στις 17 Απρίλη ήταν η μέρα των φοιτητικών εκλογών. Μια μέρα τρεξίματος για κάποιους, για άλλους μια μέρα όπως όλες οι άλλες, για κάποιους άλλους μια μέρα χωρίς σχολή – ευκαιρία για μια ανάσα χαλάρωσης, για άλλους μια μέρα νίκης και για άλλους μια αγγαρεία. Για μας, μια μέρα αυτοκριτικής και αναλογισμού. Μετά την καταμέτρηση η πρώτη αντίδραση κάποιου είναι να δει τα ποσοστά, τις έδρες, την πορεία μιας δύναμης  και γενικά τους αριθμούς.  Οι αριθμοί αυτοί στη σχολή μας διαμορφώθηκαν ως εξής :

Παράταξη Ψήφοι Ποσοστό Έδρες
Κ.ΑΡ.ΒΙ-ΕΑΑΚ 88(-9) 35,2(+3)

3

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 61(-7) 24,4(+1,8)

2

ΠΚΣ-ΜΑΣ 48(-1) 19,2(+2,9)

1

ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ-ΑΡ.ΕΝ. 35(-5) 14(+1)

1

ΛΕΥΚΑ 18(+16) 7,2 (+6,5)
ΑΚΥΡΑ 16(+15)

Σύνολο : 267 , Έγκυρα : 250

Ας δούμε, όμως, τι κρίνεται πίσω από τα νούμερα. Χαιρετίζουμε μια ανοδική πορεία της ΕΑΑΚ, τόσο σε ποσοστό όσο και σε έδρες, και, παρά από τις διαφορές και κάποιες διαφωνίες μας, ευχόμαστε να διαχειριστούν αυτή την ευθύνη της πρώτης δύναμης και της εμπιστοσύνης του Συλλόγου με σύνεση κι ωριμότητα. Αντίστοιχη είναι και η στάση μας απέναντι στην άνοδο της ΠΚΣ, με τη διαφορά ότι εδώ περιμένουμε ότι αυτή η σοβαρή πολιτικά δύναμη θα αφήσει επιτέλους πίσω της τα κατάλοιπα και τις παρωπίδες που την απομονώνουν και θα δράσει περαιτέρω με την υπευθυνότητα που της αναλογεί. Συνέχεια

Δεν είμαστε όλοι μετανάστες


 

Του Αδάμου Ζαχαριάδη

Έχω φωνάξει πολλές φορές το σύνθημα «είμαστε όλοι μετανάστες» σε πορεία. Το έχω γράψει σε τοίχο και το έχω πει σε συνελεύσεις και σε συζητήσεις. Κάθε φορά που το έλεγα ένιωθα αλληλέγγυος με μετανάστες και μετανάστριες που έχω γνωρίσει στο Στέκι Μεταναστών και σε διαδηλώσεις. Κάθε φορά που το φώναζα ένιωθα αλληλέγγυος με μετανάστες και μετανάστριες που δεν γνώρισα γιατί δεν κατάφεραν να περάσουν «τις νάρκες του Έβρου». Κάθε φορά που το έγραφα ένιωθα αλληλέγγυος με τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα και τους αρνούνται την ιθαγένεια.

Σήμερα ξύπνησα και όπως κάθε πρωί άνοιξα τον υπολογιστή προκειμένου να ενημερωθώ. Ξαφνικά το βλέμμα μου πάγωσε. Τριάντα μετανάστες, εργάτες γης, πυροβολήθηκαν γιατί είχαν το θράσος να ζητήσουν τα δεδουλευμένα έξι μηνών. Τους πυροβόλησαν κάποιοι Έλληνες, τσιφλικάδες που θησαυρίζουν όταν εμείς αγοράζουμε τις φράουλές τους από τα ράφια των σούπερ μάρκετ. Λίγο αργότερα είδα το φρικιαστικό βίντεο. Θυμήθηκα ότι το προηγούμενο καλοκαίρι κυκλοφόρησε ένα παρόμοιο από την σφαγή των ανθρακωρύχων στη Νότιο Αφρική. Συνέχεια