7 Μαΐου στηρίζουμε τη ριζοσπαστική αριστερά, στηρίζουμε ΑΡ.ΕΝ.


Για το Πανεπιστήμιο των αναγκών μας και την κοινωνία των ονείρων μας…

Οι εκλογές, πέρα από το αποτέλεσμα, σε καλούν να σκεφτείς, πολύ συνοπτικά, πώς φαντάζεσαι, τί θέλεις, τί θεωρείς ότι λείπει από το Πανεπιστήμιο σου αλλά και ποιόν ρόλο μπορείς να έχεις εσύ μέσα σε αυτό. Αυτό δεν καθορίζεται μόνο από το αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών. Πολύ περισσότερο, επηρεάζεται(ή εκφράζεται) από την επιλογή μας να συλλογικοποιούμαστε και να στρατευόμαστε στο να αλλάξουμε τόσο το Πανεπιστήμιο όσο και την κοινωνία προς το καλύτερο. Και ο ρόλος μας σαν μέλη του Φοιτητικού Συλλόγου, καθώς και η ίδια η επιλογή του να υπάρχει ενεργός Φοιτητικός Σύλλογος (και όχι κάτι του οποίου ο ρόλος να είναι απλά διαδικαστικού χαρακτήρα), εκφράζει, σε πολύ μεγάλο βαθμό, αυτή μας την επιλογή και την προσπάθεια.
Είναι δεδομένο ότι, ειδικά στον Σύλλογό μας, η δυνατότητά να επηρεάζουμε κρίσιμες αποφάσεις είτε σε ότι αφορά τη σχολή, είτε σε ότι αφορά τις εξω-Πανεπιστημιακές ζωές μας, φαίνεται να χάνεται. Αυτό γίνεται πιο σαφές όταν σε άλλους συλλόγους ο ίδιος ο Πρόεδρος της σχολής δεν έχει κανέναν ενδοιασμό στο να διαλύσει και ουσιαστικά να απαγορεύσει κάθε απόπειρα Γενικής Συνέλευσης που παρεκτρέπει το Φοιτητικό Σύλλογο από τη αυστηρή κανονικότητα του προγράμματος μαθημάτων. Έχει μάλιστα ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ότι ενώ τόσα χρόνια αντιπαλεύαμε την απάθεια και την λογική της ανάθεσης που προωθούσε η ΔΑΠ, σήμερα, μέσα στην τόσο σκληρά εντατικοποιημένη καθημερινότητά μας, η απάθεια και η λογική της πλήρους απαξίωσης διαδικασιών φαίνεται να κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Και εδώ εντάσσεται και ο εισαγωγικός προβληματισμός για το πότε πραγματικά έχουμε “κερδίσει”, όχι μόνο μέσω της αλλαγής των συσχετισμών, αλλά αντιστρέφοντας την κατάσταση την οποία οι καθεστωτικές παρατάξεις πάλεψαν να οικοδομήσουν!

Συνέχεια

Advertisements

Οι αιώνιοι φοιτητές και οι αιώνιοι υπουργοί


Με πανηγυρικούς τόνους ο υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε ότι από τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά διαγράφονται από τα ελληνικά πανεπιστήμια οι λεγόμενοι «αιώνιοι φοιτητές». Ο υποτιμητικός χαρακτηρισμός «αιώνιοι φοιτητές» σε συνδυασμό με το μεγάλο τους πλήθος -180 χιλιάδες- επιβάλλουν να δούμε τι κρύβεται από πίσω. Πρόκειται για ιδιοφυή κοινωνικό αυτοματισμό, που αποσκοπεί αφ’ ενός να ενοχοποιήσει για την οικονομική στενότητα των πανεπιστημίων ένα «φάντασμα», αφ’ ετέρου να θίξει το κύρος των ΑΕΙ υπέρ των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων υπέρ των οποίων μεροληπτεί ο κ. Αρβανιτόπουλος. Είναι δηλαδή η πεμπτουσία της μνημονιακής ρητορικής: Κάδος αχρήστων το Δημόσιο, φταίνε οι τεμπέληδες πολίτες (φοιτητές), οι αιώνιοι υπουργοί κάνουν ό,τι μπορούν. Και φυσικά ζήτω τα «νοικοκυρεμένα» ιδιωτικά μαγαζιά. Συνέχεια

Mαρτυρία φοιτητή της ΑΡΕΝ: «Είχα θολώσει από τα χτυπήματα»


«Στη ΓΑΔΑ καθ’ όλη τη διάρκεια μας τραμπούκιζαν, μας φώναζαν «κωλ…δια» και διάφορα τέτοια. Στα κορίτσια έλεγαν συνέχεια σεξιστικά σχόλια. Τις τραβάγανε βίντεο στα πόδια.»

Της Μαρίας Λούκα

Πόσο επικίνδυνοι για τη δημόσια ασφάλεια μπορεί να είναι 50 φοιτητές, ένα πανό και τέσσερα αυτοκόλλητα με αντιρατσιστικό περιεχόμενο; «Πολύ» φαίνεται να εκτιμά η Ελληνική Αστυνομία  που επιστράτευσε πολλαπλάσιους αστυνομικούς για να διαλύσει με βίαιο τρόπο λίγο μετά τις 11 το πρωί της Τετάρτης φοιτητική διαμαρτυρία έξω από το γραφείο του Υπουργού ναυτιλίας Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη.

Όταν οι νεαροί φοιτητές ξεκινούσαν από τη Νομική Σχολή με σκοπό να πραγματοποιήσουν έναν συμβολικό ακτιβισμό στο γραφείο του Υπουργού εξαιτίας των ρατσιστικών δηλώσεων που έκανε για το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι , μάλλον δε φαντάζονταν ότι μετά από μερικές ώρες θα κατέληγαν στο κτίριο της  Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής με χειροπέδες και ορισμένοι με καρούμπαλα στο κεφάλι από τα γκλοπ μιας υπηρεσίας που στις αρμοδιότητες της αναφέρεται η «προστασία του πολίτη».

46 προσαγωγές συνολικά και μία σύλληψη. Ο Γιώργος είναι φοιτητής στο Φυσικό Αθήνας. Μου διηγείται αυτή την εμπειρία από τα σκαλιά της ΓΑΔΑ , όταν αφήνεται ελεύθερος μετά από 3 ώρες, με όσες λεπτομέρειες τουλάχιστον μπορεί να θυμηθεί από τα πολλά χτυπήματα που δέχτηκε. Συνέχεια

Επίθεση της αστυνομίας σε φοιτητές της ΑΡΕΝ για ένα πανό


Βίαιη, απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας σε φοιτητές που διαμαρτύρονταν ειρηνικά έξω από το γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας για την τραγωδία στο φαρμακονήσι – Προσήχθησαν 46 φοιτητές και ένας εργαζόμενος, που είχε βγει από διπλανό μαγαζί, να δει τι γίνεται (!)

 

 

14:33 Αρκετός ο συγκεντρωμένος κόσμος σε ένδειξη συμπαράστασης στους προσαχθέντες έξω από τη ΓΑΔΑ.

Media preview

Embedded image permalink Συνέχεια

Κάτι συμβαίνει (με το Πανεπιστήμιο) στην Ελλάδα..


της Λυδίας Καραμπάτσου, φοιτήτριας του Βιολογικού Αθήνας

Σχεδόν τρεις μήνες τώρα, τα τρία μεγαλύτερα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ( ΑΕΙ) της χώρας είναι κλειστά. Έχει διακοπεί κάθε λειτουργία, τόσο της εκπαιδευτικής όσο και της ερευνητικής διαδικασίας. Να φανταστούμε, λοιπόν, ότι όλοι οι φοιτητές και καθηγητές στην Ελλάδα είναι απελπισμένοι και κάνουν έκκληση να ανοίξει.. Αν και τα ΜΜΕ στην Ελλάδα μας βομβαρδίζουν με δηλώσεις σε αυτή την κατεύθυνση, η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη..

Μα ποιός και γιατί να θέλει κλειστό το πανεπιστήμιο; Επίσης, για να γίνει κατανοητό τι σημαίνει κλειστό Πανεπιστήμιο, επιβάλλεται να είναι ξεκάθαρο  τι σημαίνει ανοιχτό πανεπιστήμιο. Και μάλιστα  ανοιχτό δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο, όπως είναι το ελληνικό. Οι περισσότεροι θα απαντούσαν ότι σημαίνει ελεύθερη πρόσβαση στη  γνώση, επιστημονική κατάρτιση σε κάποιο αντικείμενο,  δυνατότητα έρευνας και μάλιστα μη κατευθυνόμενης, ελεύθερη διακίνηση ιδεών ,η πολυπόθητη κατάκτηση της αλήθειας που λένε. Ταυτόχρονα η απόκτηση ενός πτυχίου κατοχυρώνει καλύτερα εργασιακά δικαιώματα, υψηλότερο μισθό, μία καλύτερη ζωή, αφού ένας πτυχιούχος επιστήμονας αποτελεί την ελίτ του παραγωγικού δυναμικού μιας χώρας. Όλα αυτά ακούγονται καλά, οπότε ποιοι είναι που αντιδρούν; Συνέχεια

Ομόφωνη απόφαση της Συγκλήτου του ΑΠΘ


Η Σύγκλητος του ΑΠΘ, σε τακτική συνεδρίασή της, σήμερα 20/11/2013, αποφάσισε ομόφωνα να καταστήσει γνωστά τα ακόλουθα:

Το ΑΠΘ, από την αρχή του τρέχοντος ακαδημαϊκού έτους, λειτούργησε και εξακολουθεί να λειτουργεί κανονικά, χάρη στο προσωπικό του και ιδιαιτέρως χάρη στην πρωτοφανή και αξιέπαινη διάθεση των διοικητικών υπαλλήλων του, παρότι γνωρίζουν ότι μεγάλος αριθμός από αυτούς πρόκειται να απολυθεί μέσω της διαθεσιμότητας.
Ωστόσο, η λειτουργία αυτή είναι αναπόφευκτα τελείως οριακή, λόγω της ύπαρξης μεγάλων αναγκών ενίσχυσης του ΑΠΘ σε διοικητικό προσωπικό, όπως αδιάψευστα προκύπτει από σχετική μελέτη του πανεπιστημίου, και μάλιστα ακόμη και με τα κριτήρια που έθεσε το Υπουργείο Παιδείας.
Αν, παρά ταύτα, ισχύσει η διαθεσιμότητα των 169 διοικητικών υπαλλήλων, που βρίσκεται πλέον στην τελευταία φάση της εξέλιξής της, είναι βέβαιο ότι καίριες δομές του ΑΠΘ θα περιέλθουν σε πλήρη αδυναμία λειτουργίας, αφού προηγουμένως θα έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα και οι ανθρώπινες σχέσεις μεταξύ των μελών του προσωπικού που θα αποχωρήσει και αυτών που θα παραμείνουν. Συνέχεια

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΚΠΑ (20/11)


Μας λένε να σταματήσουμε την απεργία. Για να επανέλθουν τα πράγματα στην «ομαλότητα» στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και να ξεκινήσει «κανονικά» η εκπαιδευτική διαδικασία.
Ας δούμε ποια είναι η «ομαλότητα» και η «κανονικότητα» στην οποία αναφέρονται.
Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, υπολογίζοντας ΜΟΝΟ τους εργαζόμενους που έχουν ήδη τεθεί σε διαθεσιμότητα λόγω κατάργησης του κλάδου τους και εκείνους που είναι σε αργία εν αναμονή πειθαρχικού λόγω μη απογραφής, και απολύτως ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ – και ΧΩΡΙΣ να συνυπολογίζονται οι 498 εργαζόμενοι που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα κατόπιν μοριοδότησης: Συνέχεια