Προαπαιτούμενα και άλλα…δαιμόνια.


Προαπαιτούμενα και άλλα…δαιμόνια.

Μπαίνοντας στο τρίτο έτος και μετά από ατελείωτες ώρες μαθημάτων, εργαστηρίων και αφού έχουμε βιώσει τους εντατικούς ρυθμούς σπουδών των δυο πρώτων χρόνων, αρχίζει ο εφιάλτης των προαπαιτούμενων μαθημάτων ως κριτήρια για να γίνει κάποιος δεκτός σε μαθήματα επιλογής του κάθε εξαμήνου. Τα προαπαιτούμενα μαθήματα θεσμοθετήθηκαν τυπικά με το νόμο Πλαίσιο του 2007 εισάγοντας με αυτό τον τρόπο τη φιλοσοφία των αλυσίδων μαθημάτων, αλλά ίσχυαν άτυπα στο τμήμα μας και σε άλλα τμήματα από πολύ παλιότερα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποτελούν μαθήματα του τομέα Ζωολογίας που έχουν σαν προαπαιτούμενο τη μια ή και τις δυο Ζωολογίες (βλ. Ζωική Ποικιλότητα), καθώς και τα Ειδικά Κεφάλαια Μοριακής και Εφαρμοσμένης Μικροβιολογίας που έχουν σαν προαπαιτούμενο τη Γενική Μικροβιολογία.

Γιατί όχι προαπαιτούμενα;…

…θα έλεγε κάποιος. Σίγουρα, είναι λογικό να απαιτούνται κάποιες βασικές γνώσεις για την επαρκή παρακολούθηση ενός μαθήματος που εξειδικεύει σε συγκεκριμένο κομμάτι ενός τομέα της επιστήμης. Όπως δεν είναι δυνατό να λύσεις μια διαφορική εξίσωση αν δεν ξέρεις τι είναι η παράγωγος, ας δεχτούμε ότι δεν γίνεται να ανταποκριθείς επαρκώς στις απαιτήσεις ενός μαθήματος όπως η Λιμνολογία αν δεν έχεις εξοικειωθεί με βασικές έννοιες και μεθόδους της Οικολογίας. Μόνο που η Οικολογία και η Οικολογία Πληθυσμών δεν τίθενται σαν προαπαιτούμενα για τη Λιμνολογία…

Τι γίνεται λοιπόν εδώ πέρα; Να δούμε κατ’ αρχήν ένα ζήτημα: εξασφαλίζει η επιτυχία στην εξέταση ενός μαθήματος ότι διαθέτουμε τις απαραίτητες γνώσεις σε ένα μάθημα; Η εμπειρία έχει δείξει πως όχι. Το να περάσει κάποιος ένα μάθημα, πολλές φορές είναι θέμα τύχης, ενώ κυρίως σε μαθήματα που απαιτούν αποστήθιση τεράστιου όγκου πληροφοριών (βλ. Ζωολογίες, Βοτανική κτλ) είναι αμφίβολο το κατά πόσο αυτές εγγράφονται στη…μακροπρόθεσμη μνήμη των φοιτητών. Επιπλέον, ποιος μπορεί να πει ότι κάποιος που έγραψε 4.7 σ’ ένα μάθημα ξέρει λιγότερα απ’ αυτόν που έγραψε 5.2; Εδώ βέβαια ανοίγει μια τεράστια κουβέντα περί του κατά πόσο μας καλύπτει ακαδημαϊκά το υπάρχον εξεταστικό σύστημα και περί της ανάγκης για ύπαρξη εναλλακτικών τρόπων εξέτασης (π.χ. απαλλακτικές εργασίες, σεμινάρια κτλ)

Πέρα απ’ αυτά όμως, δεν μπορούμε να έχουμε στο μυαλό μας, όταν μιλάμε για τη γνώση, ότι πρόκειται για ένα πράγμα που αποκτάται με τρόπο γραμμικό. Μαθήματα μεγαλύτερων ετών μπορεί να αποτελέσουν ερέθισμα για μια δεύτερη ανάγνωση μαθημάτων παλαιότερων ετών, ή και να λειτουργήσουν βοηθητικά για βαθύτερη κατανόησή τους. Και βέβαια, σαν ακαδημαϊκοί πολίτες και σκεπτόμενοι άνθρωποι έχουμε κάθε δικαίωμα να επιλέξουμε εμείς τον τρόπο και το ρυθμό με τον οποίο θα αποκτήσουμε τη γνώση. Ως εκ τούτου τα προαπαιτούμενα μαθήματα δεν έχουν καμία βάση από άποψη παιδαγωγική και μόνο επιβραδυντικά για τις σπουδές μας μπορούν να λειτουργήσουν, αφού μας αποκλείουν από την εμβάθυνση σε τομείς της επιστήμης που μας ενδιαφέρουν πραγματικά, δημιουργώντας πραγματικά μια κατάσταση στην οποία δεν επιλέγουμε εμείς τα μαθήματα …επιλογής των τελευταίων ετών, αλλά μας…επιλέγουν αυτά.

Τότε γιατί υπάρχουν;
Τα προαπαιτούμενα μαθήματα λειτουργούν ουσιαστικά σαν μια «αντικειμενική» μέθοδος αποφόρτισης των εργαστηρίων που δεν μπορούν να ασκήσουν πολλούς φοιτητές λόγω έλλειψης χρημάτων και προσωπικού. Όπως είπαμε και πιο πάνω, η Λιμνολογία δεν έχει προαπαιτούμενα. Ούτε στην Ιχθυολογία υπήρχαν, μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε ένας καθηγητής και… «δεν είχαμε λεφτά»! Αντίστοιχα, στα Ειδικά Μικροβιολογίας «δεν είχαμε χώρους», αλλά και το πιο τραγικό, σε 180 φοιτητές που δήλωσαν το μάθημα, αντιστοιχεί 1 μέλος ΔΕΠ…! Η υποχρηματοδότηση λοιπόν και η συνεχής και μεθοδευμένη υποβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου είναι αυτή που μας πετάει έξω από τα εργαστήρια και όχι η…τεμπελιά.

Σ’ αυτή την υποβάθμιση απαντήσαμε και θα συνεχίσουμε ν’ απαντάμε δυναμικά μέσα από τους αγώνες μας!

Advertisements

Κατορθώματα Ν.Δ και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ…


Η εξεταστική επιτέλους τελείωσε και τα μαθήματα αρχίζουν…! Ποια είναι όμως τα προβλήματα που θα κληθούμε, εμείς οι φοιτητές του Βιολογικού, να αντιμετωπίσουμε στην καθημερινότητα μας εν όψει του νέου εξαμήνου ; Ή καλύτερα να ξαναντιμετωπίσουμε, αφού είναι δραματικά όμοια με εκείνα που είχαμε στην αρχή της χρονιάς!!! Βλέπετε, η κυβέρνηση της Ν.Δ σε αγαστή συνεργασία με το φερέφωνο της μέσα στα αμφιθέατρα, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φροντίζουν για τη διαιώνιση τους. Σταθερά ακολουθούν  μια πολιτική που μόνο όραμα έχει την παράδοση των παν/μίων αλλά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης  στα χέρια των ιδιωτών και τη μετατροπή τους σε βαριά βιομηχανία που πουλάει πτυχία. Ας θυμηθούμε  όμως  μερικά πολύ σοβαρά ζητήματα που οδηγούν το δημόσιο παν/μιο  στην εντατική και για τα οποία ευθύνονται  Ν.Δ και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ:

  • Υποχρηματοδότηση: Τα τελευταία 5 χρόνια το ποσοστό του ΑΕΠ για την Παιδεία όχι μόνο δεν έφτασε το 5% όπως προεκλογικά είχε υποσχεθεί η Ν.Δ και διατυμπάνιζε η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στις σχολές αλλά συστηματικά μειώνεται ! Οι δαπάνες για την παιδεία στο σύνολό της από το (πενιχρό) 2,75% του ΑΕΠ που ήταν το 2008, πέφτουν στο 2,74% για το 2009, που σημαίνει περικοπή 260 εκατ. ευρώ από τη δεινοπαθούσα εκπαίδευση. Ενώ οι αντίστοιχες δαπάνες για την έρευνα περιορίζονται στο 0.5% του ΑΕΠ. Αυτή η στάση μπορεί να θεωρηθεί τουλάχιστον προκλητική αν αναλογιστεί κανείς, ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες φτάνουν για το2009 τουλάχιστον τα 2,2 δις ευρώ ενώ η κυβέρνηση χάρισε ουσιαστικά εν μέσω οικονομικής κρίσης χάρισε 28 δις ευρώ στις τράπεζες. Την ίδια στιγμή ο φοιτητής του Βιολογικού καλείται να πληρώσει αναλώσιμα, εκδρομές ενώ υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις στην υλικοτεχνική υποδομή!

  • Συγγράμματα SOS: Αλήθεια ποτέ πήραμε συγγράμματα μόλις 3 βδομάδες πριν την εξεταστική; Η περίφημη λίστα συγγραμμάτων που έφερνε το δήθεν πολλαπλό σύγγραμμα στο παν/μιο αποδείχθηκε στην πράξη πυροτέχνημα με στόχο την αύξηση των κερδών των εκδοτικών οίκων. Οι βιβλιοθήκες εξακολουθούν να μένουν άδειες και τα συγγράμματα ανά φοιτητή περιορίστηκαν στον αριθμό μαθημάτων για την λήψη πτυχίου ( κοινώς παίρνουμε λιγότερα βιβλία και τα επιπλέον καλούμαστε να τα πληρώσουμε εφόσον δεν υπάρχουν πουθενά!!!).
  • Ανεπάρκεια Στελεχιακού Δυναμικού: Οι μόνιμοι εργαζόμενοι στα ΑΕΙ-ΤΕΙ της χώρας είναι σημαντικά λιγότεροι από αυτούς που τα ιδρύματα χρειάζονται για την εύρυθμη λειτουργία τους. Εκατοντάδες οργανικές θέσεις ΔΕΠ, ΕΤΕΠ και Διοικητικών μένουν κενές ενώ ο αριθμός διδασκόντων ανά φοιτητή είναι από τους χαμηλότερους στην Ε.Ε. Πολλά ιδρύματα κυρίως περιφερειακά λειτουργούν με συμβασιούχους καθηγητές. Από το περασμένο ήδη ακαδημαϊκό έτος το τμήμα είχε κάνει αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας για την συμπλήρωση των θέσεων τεσσάρων μελών ΔΕΠ , η οποία δεν εισακούστηκε λόγω της «έλλειψης» χρημάτων. Επίσης το ΥΠΕΠΘ έχει σταματήσει τις προσλήψεις των Παρασκευαστών Εργαστηρίων με σκοπό την κατάργηση αυτής της ομάδας εργαζομένων ! Μάλιστα τον τελευταίο καιρό έχει παρατηρηθεί, σε ορισμένους τομείς, το φαινόμενο της προσπάθειες κάλυψης των κενών θέσεων που δημιουργούνται, όχι με την πρόσληψη νέων παρασκευαστών αλλά με μεταφορά προσωπικού από άλλους τομείς σε αυτούς που έχουν ελλείψεις. Το πρόβλημα είναι σημαντικό και μόνιμη λύση δεν έχει βρεθεί ( π.χ. εργαστήρια Γενετικής).

  • Έρευνα και μεταπτυχιακά: Η κυβέρνηση της Ν.Δ ψήφισε τα νομοσχέδιο για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά. Η έρευνα, η οποία χρηματοδοτείται με τα μικρότερα ποσά πανευρωπαϊκά, θα ελέγχεται από επιτροπές που ουσιαστικά κατευθύνει η κυβέρνηση με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων. Τα μεταπτυχιακά γίνονται ο δοκιμαστικός σωλήνας για την αντιμεταρρύθμιση στα ΑΕΙ. Δίδακτρα, πόροι από ιδιώτες, πιστωτικές μονάδες, αξιολόγηση, μαύρη εργασία και αποκλεισμός των φοιτητών από τις αποφάσεις συνθέτουν το παζλ των αλλαγών. Μάλιστα δίδακτρα επιβάλλονται στο σύνολο σχεδόν των μεταπτυχιακών και λόγω της λήξης των ΕΠΕΑΕΚ. Η πρόσβαση στα διδακτορικά επιτρέπεται μόνο στους κατόχους Μεταπτυχιακών Διπλωμάτων Ειδίκευσης, με αποτέλεσμα να θεσμοθετούνται ουσιαστικά οι 3 κύκλοι σπουδών στην Ελλάδα.

Η Αριστερή Ενότητα στα παραπάνω ζητήματα απάντα με θέσεις ουσίας. Ζητάμε την αύξηση τον δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ, την πρόσληψη παρασκευαστών και την κάλυψη των  όλων κενών με προσωπικό μόνιμης και αποκλειστικής απασχόλησης. Εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης με νέα βιβλία και επιστημονικά περιοδικά και διανομή δωρεάν και εγκαίρως όλων των απαραίτητων συγγραμμάτων και συμπληρωματικών σημειώσεων. Προτείνουμε ίδρυση πανεπιστημιακών δημόσιων τυπογραφείων για την εκτύπωση  παν/μιακών των συγγραμμάτων. Απαιτούμε την παροχή δωρεάν αναλώσιμων σε όλα τα εργαστήρια και δημοσιοποίηση των προϋπολογισμών τμήματος και τομέων! Παλεύουμε  για την κατάργηση των νόμων ΙΒΔΕ-ΔΟΑΤΑΠ, του ν.νομού πλαισίου και του νόμου για τα μεταπτυχιακά.

Την ίδια στιγμή η«πρώτη και καλύτερη» ΔΑΠ-ΝΔΦΚ  σιωπά για κεντρικές τις εκπαιδευτικές μετα- (sοrry) απορυθμίσεις και αποτελεί το βασικό φορέα υλοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής στις σχολές. Ενώ διατείνεται ότι ασχολείται μόνο με τα εσωτερικά ζητήματα σχολής (λες και το παν/μιο είναι ξεκομμένο από την κοινωνία) επίτηδες  τα αγνοεί !!! Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ  φέρει τεράστιες ευθύνες για τη λιμνάζουσα κατάσταση του ελληνικού πανεπιστημίου καθώς δεν είναι η παράταξη των μπουζουκιών και των εκδρομών σε Μύκονο και Αράχοβα όσο και αν επιθυμεί να παρουσιάζεται έτσι…Είναι η παράταξη της κυβέρνησής που επιλέγει την απολιτίκ πολιτική της πάρτης μας και τον parties, στηρίζει τη Ν.Δ και την υποστηρίζει, για του λόγου το αληθές οι Δηλώσεις της  πρώην υπουργού Παιδείας  Μ.Γιαννάκου : «Η καταιγιστική νίκη της ΔΑΠ στις εκλογές δείχνει ότι υπάρχει μία ευρύτερη συμφωνία γύρω από την ουσιαστική ποιοτική αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης.»  Η πολιτική Ν.Δ-ΔΑΠ πρέπει να ηττηθεί!!!

Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

ΑΝ.Α.ΠΝΟΗ Βιολογικού

Ανεξάρτητη Αριστερή  ΠΝΟΗ Βιολογικού